De aarde lacht in bloemen

De aarde lacht in bloemen, waar gaat het boek over?Een dag uit het leven van een modern mensOp verstilde momenten dwalen de gedachten van de hoofdfiguur Ward af naar de brievenroman Les Liaisons Dangereuses. Het boek capitveert hem omdat het zijn impotentie compenseert om iets van zijn routineuze leven te offeren om zijn zoon en ex-vrouw liefdevol in zijn leven binnen te laten. Ward accepteert alleen moderne betrekkingen. Hij gaat uit van een zelfbeeld waarbij hij zichzelf begrijpt als éérst in zichzelf gegrond om pas vanuit deze imaginaire zelfstandigheid relaties met anderen en de wereld aan te knopen. Daarom schuwt hij de wereld, de mensen en de liefde. Dat maakt zijn leefwereld affectloos. Hij stoot alles af waardoor ook alles afstotelijk of ‘vuil’ wordt. Maar hij is zelf de hardnekkigste vlek en de oorzaak waarom het woord ‘ossenvetzeep’ in zijn ziel spookt. Over de auteur Bart Decaluwé Het is Barts overtuiging dat we zijn wat we denken en dat dit denken ons reeds decisief heeft gevormd vóór we onze zogenaamde eigen meningen uitspreken. Onze tijd kenmerkt zich echter door een ongebreideld zelfvertrouwen in onszelf met een wantrouwen ten aanzien van de ander als gevolg daarvan. De uitgangspunten van ons modern denken zijn ons dan wel ‘geschonken’, de hamvraag is wat we ermee moeten aanvangen in het licht van de uitdagingen in onze tijd. Dat denken waarin we ‘geworpen’ zijn en waaraan we mentaal als het ware hangen te bengelen kunnen we niettemin aftasten. Dat aftasten van de grenzen van ons denken is wat hem uitermate fascineert en vormt de drijfveer om te schrijven. Meer informatie ISBN 9789464312287 Editie 1 Hoofdauteur Bart Decaluwé Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 2 april 2021 Aantal pagina's 190 Uitgever BoekScout BV NUR 740 - Mens en maatschappij algemeen Bijgewerkt op 31-03-2026, 06:42:38

Op verstilde momenten dwalen de gedachten van de hoofdfiguur Ward af naar de brievenroman Les Liaisons Dangereuses. Het boek capitveert hem omdat het zijn impotentie compenseert om iets van zijn routineuze leven te offeren om zijn zoon en ex-vrouw liefdevol in zijn leven binnen te laten. Ward accepteert alleen moderne betrekkingen. Hij gaat uit van een zelfbeeld waarbij hij zichzelf begrijpt als éérst in zichzelf gegrond om pas vanuit deze imaginaire zelfstandigheid relaties met anderen en de wereld aan te knopen. Daarom schuwt hij de wereld, de mensen en de liefde. Dat maakt zijn leefwereld affectloos. Hij stoot alles af waardoor ook alles afstotelijk of ‘vuil’ wordt. Maar hij is zelf de hardnekkigste vlek en de oorzaak waarom het woord ‘ossenvetzeep’ in zijn ziel spookt.