De dood in Venetië en andere verhalen (Hardback)
Uitgelicht
|
27,99 |
Naar shop
|
|
27,99 |
Naar shop
|
|
27,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Thomas Manns De dood in Venetië: Een meesterwerk over schoonheid en destructie
Thomas Mann, een van de grootste schrijvers van de twintigste eeuw, beschrijft in zijn novelle De dood in Venetië (1911) de worsteling van de kunstenaar met schoonheid en de dood. Mann verklaarde ooit dat dit zijn 'ernstigste' werk was sinds De Buddenbrooks, wat impliceert dat het verhaal in belangrijke mate autobiografische elementen bevat.
Gustav von Aschenbach: De protagonist
De hoofdpersoon, Gustav von Aschenbach, is een schrijver wiens indrukwekkende literaire carrière rust op Pruisische discipline en ascese. Hij heeft zijn leven gewijd aan zijn kunst, maar wanneer hij in Venetië de beeldschone Poolse jongen Tadzio ontmoet, wordt zijn wereld op zijn kop gezet. Tadzio belichaamt voor Von Aschenbach de zuivere schoonheid en Eros, en zijn fascinatie voor de jongen trekt hem steeds dieper de afgrond in.
De thema's van de novelle
De dood in Venetië verkent zware thema’s zoals knapenliefde, de strijd tussen verlangen en moraal, en de onafwendbare nabijheid van de dood. Terwijl de stad Venetië wordt geteisterd door een cholera-epidemie, raakt Von Aschenbach steeds meer in de greep van zijn gevoelens voor Tadzio. Deze ‘omgeving van de dood’ accentueert de tragiek van zijn verlangen en de somber-ironische ondertonen van het verhaal. De novelle onthult de kwetsbaarheid van de kunstenaar en de destructieve kracht van schoonheid en verlangen.
Aanvullende novellen
De uitgave van De dood in Venetië bevat naast de novelle ook de vroege kunstenaarsnovelle Tristan (1903), waarin de thema’s van liefde en verlies op indringende wijze worden belicht. Daarnaast is het Indische sprookje De verwisselde hoofden (1940) opgenomen, evenals De wet, een verhaal over Mozes dat in 1943 in New York verscheen. Deze bundel biedt een waardevol overzicht van Manns literaire ontwikkeling en de verscheidenheid aan onderwerpen die hij behandelde.
Herziene vertaling
De vertaling van De dood in Venetië is voor deze editie volledig herzien door Hans Hom, wat zorgt voor een frisse leeservaring die recht doet aan de poëtische en diepzinnige stijl van Mann.
Nawoord door Guido Snel
Bij de bundel is een uitgebreid nawoord van Guido Snel gevoegd, dat niet alleen inzicht biedt in de symboliek en context van de novellen, maar ook de lezer helpt om de betekenis en impact van Manns werk beter te begrijpen. Dit maakt van deze uitgave een onmisbare aanwinst voor zowel liefhebbers van de literatuur als voor degenen die de diepgang en complexiteit van het menselijke verlangen willen verkennen.
Thomas Manns De dood in Venetië: Een meesterwerk over schoonheid en destructie
Thomas Mann, een van de grootste schrijvers van de twintigste eeuw, beschrijft in zijn novelle De dood in Venetië (1911) de worsteling van de kunstenaar met schoonheid en de dood. Mann verklaarde ooit dat dit zijn 'ernstigste' werk was sinds De Buddenbrooks, wat impliceert dat het verhaal in belangrijke mate autobiografische elementen bevat.
Gustav von Aschenbach: De protagonist
De hoofdpersoon, Gustav von Aschenbach, is een schrijver wiens indrukwekkende literaire carrière rust op Pruisische discipline en ascese. Hij heeft zijn leven gewijd aan zijn kunst, maar wanneer hij in Venetië de beeldschone Poolse jongen Tadzio ontmoet, wordt zijn wereld op zijn kop gezet. Tadzio belichaamt voor Von Aschenbach de zuivere schoonheid en Eros, en zijn fascinatie voor de jongen trekt hem steeds dieper de afgrond in.
De thema's van de novelle
De dood in Venetië verkent zware thema’s zoals knapenliefde, de strijd tussen verlangen en moraal, en de onafwendbare nabijheid van de dood. Terwijl de stad Venetië wordt geteisterd door een cholera-epidemie, raakt Von Aschenbach steeds meer in de greep van zijn gevoelens voor Tadzio. Deze ‘omgeving van de dood’ accentueert de tragiek van zijn verlangen en de somber-ironische ondertonen van het verhaal. De novelle onthult de kwetsbaarheid van de kunstenaar en de destructieve kracht van schoonheid en verlangen.
Aanvullende novellen
De uitgave van De dood in Venetië bevat naast de novelle ook de vroege kunstenaarsnovelle Tristan (1903), waarin de thema’s van liefde en verlies op indringende wijze worden belicht. Daarnaast is het Indische sprookje De verwisselde hoofden (1940) opgenomen, evenals De wet, een verhaal over Mozes dat in 1943 in New York verscheen. Deze bundel biedt een waardevol overzicht van Manns literaire ontwikkeling en de verscheidenheid aan onderwerpen die hij behandelde.
Herziene vertaling
De vertaling van De dood in Venetië is voor deze editie volledig herzien door Hans Hom, wat zorgt voor een frisse leeservaring die recht doet aan de poëtische en diepzinnige stijl van Mann.
Nawoord door Guido Snel
Bij de bundel is een uitgebreid nawoord van Guido Snel gevoegd, dat niet alleen inzicht biedt in de symboliek en context van de novellen, maar ook de lezer helpt om de betekenis en impact van Manns werk beter te begrijpen. Dit maakt van deze uitgave een onmisbare aanwinst voor zowel liefhebbers van de literatuur als voor degenen die de diepgang en complexiteit van het menselijke verlangen willen verkennen.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: