De familie Dumont - Vrouw in het vogelhuis

Moeder Dumont heeft zich verschanst op de bovenste verdieping van een Hollandse wolkenkrabber zonder lift. Een panoramisch paradijsje met cyperse katers, slingerplanten langs de waslijn en een serre met tuimelraam voor mees, de huisvogel. Omwolkt door geurige theedampen en beschermd door een vergeten heilige, wat kon je gebeuren? «Een mens lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest,» is haar fiere wapenspreuk. «En dat nimmer op komt dagen!» De kinderen zien het aan en huiveren. Op een dag in de lente, de zon schijnt mild, de lucht is blauw en mees zingt zijn hoogste lied, krijgt moeder te maken met alles wat ze buiten haar dubbele deuren had willen houden...«Prachtig, monter moederboek over dingen die toch niet zo licht zijn in het leven.» PAULINE VAN DE VEN ontving voor haar literaire oeuvre de Halewijn Literatuurprijs.3de druk. Fraai nieuw omslag.

Roerend monumentje voor een vrouw die een moeilijk verleden heeft maar daar niet aan wil denken. Liever verschanst mevrouw Dumont zich achter dubbele deuren met dubbele sloten en koestert ze haar vrijheid bij een kopje thee. In zaken van het hart was immers de hele familie van slag, en ach, wie leeft er eeuwig? 'Een mens lijdt het meest onder 't lijden dat hij vreest, en dat nimmer op komt dagen!' Op een dag in het voorjaar lijkt aan deze blijmoedige struisvogelpolitiek een winters eind te komen. 'Prachtig, monter boek over dingen die toch niet zo licht zijn in het leven.' Pauline van de Ven ontving de Halewijn Literatuurprijs. 3de druk. Nieuw omslag.