De foor

Renske is negentien als de kermis in Tilburg openslaat, en op de achterste rij van een houten draaimolen zit een jongen die haar leert hoe je een suikerspin moet vasthouden zonder dat hij smelt. Twintig jaar later stapt ze met haar dochter Iris weer uit op hetzelfde station, met dezelfde geur van gebakken olie en natte suiker, om een oma te bezoeken die niets vermoedt. Iris is negentien nu, op de leeftijd waarop haar moeder ooit iets besloot te vergeten. Tussen de botsauto's en de schiettent staat De Zwaan er nog steeds, opnieuw geschilderd, met dezelfde familie erachter die nooit is weggegaan. Er is een brief die nooit is aangekomen, of juist wel, en een blik onder een bank waarin iemand twintig jaar iets heeft bewaard dat niet van haar was.Dit boek is door AI gegenereerd.