De glazen kamer

De glazen kamer is een literaire roman die de geschiedenis van een roerige twintigste eeuw verweeft met een bijzonder huis. In Tsjecho-Slowakije, 1930, laten Viktor en Liesel Landauer op een heuvel buiten Praag hun droomhuis bouwen: een modern vormgegeven structuur van staal, glas en natuursteen, met als blikvanger een centrale glazen kamer. Jarenlang fungeert dit huis als symbool van openheid en hoop, maar de dreiging van de Tweede Wereldoorlog geeft het verhaal een donker randje. Terwijl de verre toekomst zich ontvouwt, beland het huis telkens in andere handen — van de Landauers naar de nazi’s, daarna naar de Russen en uiteindelijk naar de staat — en blijft het een magische aantrekkingskracht uitoefenen op iedereen die het ontmoet. Na de val van het communisme keert de weduwe Landauer eindelijk terug naar haar droomhuis, en wordt het verhaal van het huis samen met de geschiedenis van Oost-Europa opnieuw belicht.

Verhaal

Het verhaal volgt een modern huis van staal, glas en natuursteen met een centrale glazen kamer als architectonisch hoogstandje, gebouwd in 1930 op een heuvel buiten Praag door Viktor en Liesel Landauer. De jaren dertig stralen een stralende eerlijkheid uit, maar de dreiging van de Tweede Wereldoorlog verstoort dat beeld. Het gezin moet vluchten, vergezeld door Viktors geliefde en haar kind. Door de jaren heen reist het huis van hand tot hand — van Tsjechisch naar Russisch — en worden zowel het beste als het slechtste van de Oost-Europese geschiedenis belichaamd, totdat de cirkel rond is. Na de val van het communisme kan de weduwe Landauer eindelijk terugkeren naar haar droomhuis, waarin de geschiedenis van een roerige eeuw nog steeds voelbaar is.