De herinnerde soldaat

Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt vlak achter de Belgische frontlinie een soldaat gevonden. Hoewel hij lichamelijk niet gewond is, lijdt hij aan geheugenverlies en weet hij niet wie hij is. Dit leidt tot zijn opname in een gesticht voor krankzinnigen. Vier jaar na de oorlog plaatst de directeur van het gesticht een advertentie in de krant in de hoop familie te vinden. Het blijkt dat de soldaat, die de naam Amand Coppens draagt, een vrouw, Julienne, en twee kinderen heeft. Julienne heeft acht jaar op zijn terugkeer gewacht en heeft wanhopig naar hem gezocht. Tegen het advies van de artsen in, neemt ze hem diezelfde dag nog mee naar huis.

De situatie is vreemd en ongemakkelijk, zowel voor Amand als voor Julienne. Amand herinnert zich haar niet en het huis waarin zij samen wonen, is voor hem volkomen onbekend. Het blijkt dat hij een fotostudio heeft, waar hij in uniform met oorlogsweduwen op de foto gaat voor een geschilderd slagvelddecor. Julienne probeert hem te vertellen over hun verleden en Amand heeft de uitdaging om de man te worden die hij ooit was en die Julienne in hem ziet. Ondanks zijn geheugenverlies ontstaat er opnieuw een liefde tussen hen, die nog dieper en intenser is dan in hun eerste jaren van huwelijk.

Naarmate Amand zich meer op zijn gemak voelt in zijn nieuwe leven, wordt hij geterroriseerd door nachtmerries over zijn tijd in de loopgraven. Hij heeft afschuwelijke dingen gedaan, zoals veel soldaten in de Eerste Wereldoorlog. Wat hem het meest kwelt, is dat hij in zijn nachtmerries zelfs plezier heeft beleefd aan de gruwelijkheden, wat hij zichzelf nooit kan vergeven.

"De herinnerde soldaat" is een roman die diep ingaat op het thema identiteit. Amand heeft geen echte identiteit omdat hij geen herinneringen heeft van voor 1918. Hij moet zich zien te redden in de wereld zonder het houvast van zijn verleden. Anjet Daanje schrijft het verhaal vanuit het perspectief van Amand, waarbij gebeurtenissen, herinneringen en nachtmerries in elkaar overvloeien, wat de roman een unieke en sensitieve stijl geeft. Dit maakt het niet alleen een aangrijpende leeservaring, maar ook een literair werk van Europese allure.