de koers van eeuw

Van binnen naar buiten en weer omgekeerd: De koers van de eeuw van Charles Ducal verweeft de innerlijke wereld met de buitenwereld in een verontrustende en soms ontroerende poëzie. De bundel beweegt als een muzikale reis van de wieg naar het graf, waarbij thema’s uit Ducals oeuvre—de beklemmende kindertijd, het gevecht met de vader, de verhouding man-vrouw en het schrijven in het licht van de dood—uitgroeien tot een bereikte maatschappelijke betrokkenheid. De buitendeur staat wagenwijd open, wat leidt tot een indringende evocatie van onze wereld en tijd. Ondanks dreiging in beeldtaal blijft er hoop: we razen naar de afgrond, maar voorlopig gaat alles goed.

De poëzie maakt de beweging van binnen naar buiten en weer terug, en confronteert de lezer met sterk muzikaal geordende beelden. Het kind dat niet gezien wordt of verdwijnt, het gevecht met de vader, de liefde voor de ene en de reflectie op dood vormen samen een reis van de wieg naar het graf. In het licht van de dood volgt een balans, terwijl de dichter tegelijk een nieuwe richting inslaat en een verontrustende visie op onze tijd oproept. Het taallandschap blijft intens en beeldend, met een gevoel van urgentie en betrokkenheid.

Het werk biedt een indringende verkenning van menselijk handelen en tijdsbewustzijn, met een groeiende focus op de samenleving en de medemens en een uitnodiging om waar mogelijk betrokken te blijven bij de wereld om ons heen.

Belangrijkste kenmerken

• Binnenwereld en buitenwereld wisselen van richting
• Kindertijd die gezien wordt of verdwijnt
• Gevecht met de vader en relatie man-vrouw
• Schrijven in het licht van de dood
• Betrokkenheid bij samenleving en medemens groeit
• Open buitendeur als metafoor voor onze tijd