De laatste getuige

Liggend op het dak van een trein wist Wim Alosery in 1943 aan de verplichte Arbeitseinsatz in Duitsland te ontsnappen. Hij zocht onderdak bij een boer en sliep maandenlang in een kist onder de grond. Na een razzia werd hij opgepakt en opgesloten in de Gestapo-gevangenis aan de Euterpestraat. Vervolgens belandde hij in Kamp Amersfoort en werd daarna naar Noord-Duitsland vervoerd, waar hij acht maanden dwangarbeid verrichtte in de concentratiekampen Husum en Neuengamme. Het leven leek nog lange tijd te bedreigen, maar mede dankzij tegenslag en verslagenheid hield hij het vol. Aan het eind van de oorlog zat hij aan boord van het luxe cruiseschip Cap Arcona, dat in de Lübeckerbocht ligt. Tijdens een RAF-operatie in een verwarrende beslissingsfase vielen schepen ten prooi aan bombardementen; vele gevangenen kwamen om het leven. Wim Alosery zag dit ongelooflijke oordeel van de geschiedenis, maar bleef uiteindelijk een van de weinige overlevenden. Op 94-jarige leeftijd vertelde hij zijn verhaal aan het publiek, als de laatste getuige.

Na de officiële introductie van zijn verhaal trok hij met auteur Frank Krake langs boekhandels en zalen en werd hij gehoord door een brede belangstelling. De ontmoeting met het koningspaar tijdens Nationale Dodenherdenking op 4 mei was een hoogtepunt; Wim Alosery overleed twee dagen tevoren. Krake verscheef een extra hoofdstuk over zijn laatste weken met Wim en traf extra foto’s aan, evenals een revelatie over de beslissing tot bombarderen van de Oostzee-schepen.

Kenmerken

• Overlever van acht maanden dwangarbeid
• Sliep maandenlang in een kist onder de grond
• Ontsnapping tijdens de Arbeitseinsatz
• Betrokken bij de Cap Arcona-ramp
• Nieuwe hoofdstukken en foto's toegevoegd
• Dodenherdenking als karmisch hoogtepunt

Gebruik

1. Lees het verhaal van Wim Alosery en Frank Krake
2. Begrijp de context van dwangarbeid en bombardementen
3. Verken de aanvullende hoofdstuk en fotomateriaal