De laatste namen van Lukasz

Sommige levens worden pas zichtbaar wanneer ze verdwijnenLukasz werkt al jaren in Nederland en Duitsland. Hij gaat regelmatig terug naar huis in Polen, of stuurt berichten. Tot Janina plots geen antwoord meer van haar vader krijgt. Wanneer een onbekende contact opneemt en laat weten dat hij Lukasz’ jas heeft, volgt er een wervelende zoektocht. Een roman die leest als een detective, maar zonder moord en zonder dader. Een reconstructie van een leven door de ogen van iedereen om Lukasz heen.Jaap Robben schreef een eigentijds Europees epos met de tijdsspanne van een lange winter. Over een continent als samengesteld gezin. Waarin taal en afkomst bepalen wie gezien wordt en wie niet. Maar welke sporen laat een mens achter? Waar vinden we elkaar terug? Levens die voor velen onzichtbaar blijven, krijgen stemmen en gezichten, in al hun Babylonische veeltaligheid. ‘Robben is buitengewoon in het schetsen van een personage met slechts een paar soepele pennenstreken.’ – The New York Times‘Indrukwekkend: een bedrieglijk eenvoudig verhaal over levens in de marge.’ – Hilary Mantel ‘Robben behandelt kwetsbare en gevaarlijke materie met subtiliteit en inlevingsvermogen, maar ook met een scherp observatievermogen dat meesterlijk en onvergetelijk is.’ – Colm Tóibín ‘Een meester in de korte ingehouden zinnetjes die de sentimentaliteit op afstand houden. Indrukwekkend en fijnzinnig.’ – Trouw

Net als veel Polen werkt Lukasz al jaren in Nederland en Duitsland. Hij komt regelmatig terug naar huis of stuurt berichten. Tot Janina plots niets meer van haar vader hoort. Wanneer een onbekende contact opneemt en laat weten dat hij de jas van Lukasz heeft, besluit Janina naar Duitsland te gaan. Wat volgt is een wervelende zoektocht, een reconstructie van een leven door de ogen van iedereen die met Lukasz in aanraking kwam. Jaap Robben schreef een eigentijds Europees epos met tijdspanne van een lange winter. Over een continent als samengesteld gezin, waarin taal en afkomst bepalen wie gezien wordt en wie onzichtbaar blijft. Maar welke sporen laat een mens achter? Waar vinden we elkaar terug? De onzichtbare laag van arbeidsmigranten die onze samenleving draaiende houdt krijgt eindelijk een gezicht en een stem, in al haar Babylonische veeltaligheid.