De laatste tijd (Hardback)

Bol Partner

Rien Vroegindeweij (1944), drager van de Erasmusspeld, ontvanger van de Gedichtendagprijs en van de Anna Blaman Prijs, Dichter van Dienst bij de Eenzame Uitvaart Rotterdam, publiceerde proza en poëzie. In 1973 verscheen zijn eerst dichtbundel Een vliegtuig van beton, in 2009 Later wordt alles echter – een keuze uit de gedichten 1973-2009. De literaire pers over de poëzie van Rien Vroegindeweij: “Je kunt dus niet anders dan constateren dat deze onnadrukkelijke lyriek een krachtig karakter heeft.” “…een weldadige directheid die nergens geforceerd aandoet.” “Twee belangrijke elementen kenmerken dit werk: enerzijds een verregaande toegankelijkheid, de helderheid van strofen die je terugvoeren naar de wortel van de tijd; anderzijds: veelzijdigheid. “In deze gedichten, die zo vanzelfsprekend lijken te zijn opgeschreven, gebeurt veel. In ieder gedicht zet Vroegindeweij een gebeurtenis, een anekdote, een gedachte subtiel en onontkoombaar op zijn plaats, maar telkens voegt hij er iets aan toe dat de lezer blijft achtervolgen. Dat maakt deze poëzie uitermate fascinerend én wezenlijk.”

Boekenwereld

Rien Vroegindeweij (1944), drager van de Erasmusspeld, ontvanger van de Gedichtendagprijs en van de Anna Blaman Prijs, Dichter van Dienst bij de Eenzame Uitvaart Rotterdam, publiceerde proza en poëzie. In 1973 verscheen zijn eerst dichtbundel Een vliegtuig van beton, in 2009 Later wordt alles echter - een keuze uit de gedichten 1973-2009. De literaire pers over de poëzie van Rien Vroegindeweij: “Je kunt dus niet anders dan constateren dat deze onnadrukkelijke lyriek een krachtig karakter heeft.” “…een weldadige directheid die nergens geforceerd aandoet.” “Twee belangrijke elementen kenmerken dit werk: enerzijds een verregaande toegankelijkheid, de helderheid van strofen die je terugvoeren naar de wortel van de tijd; anderzijds: veelzijdigheid. “In deze gedichten, die zo vanzelfsprekend lijken te zijn opgeschreven, gebeurt veel. In ieder gedicht zet Vroegindeweij een gebeurtenis, een anekdote, een gedachte subtiel en onontkoombaar op zijn plaats, maar telkens voegt hij er iets aan toe