De map die Lupo heet

De vergunning voor de kaaskraam staat op naam van Amalia Souto, die zelf al lang niet meer achter de toonbank staat maar in een kamer ligt waar de deur altijd half open blijft. Dan komt er een brief van de gemeente. Wie op de vergunning staat, moet er ook fysiek bij zijn. Op de tegels. Met een schort aan.Haar schoonzoon snijdt door alsof er niets aan de hand is. Haar kleindochter Ornella belt advocaten en koopt alvast een bus die ze nog niet kan betalen. In een koffieblik achter de plasticfolie liggen formulieren, ondertekend met dezelfde trage hand, elk met een andere naam erboven.Buiten wordt de markt opnieuw ingedeeld. Naast de kraam komt ruimte vrij, en daar kijken meer mensen naar dan erop passen. Amalia hoort alles wat er boven haar bed wordt besproken en niemand vraagt haar iets.Dit boek is door AI gegenereerd.