Olympus De Mens in Opstand - Paperback
Uitgelicht
|
18,99 |
Naar shop
|
|
18,99 |
Naar shop
|
|
18,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
De mens in opstand is een van Albert Camus’ belangrijkste werken. Het behandelt de hoopvolle mogelijkheid van opstand als spontane reactie op onrecht, waarbij verandering kan worden nagestreefd zonder de collectieve en intellectuele vrijheden op te geven. Camus levert scherpe kritiek op het communisme en illustreert hoe achter het IJzeren Gordijn en de opkomende totalitaire regimes misstanden ontstonden. Hij relativeert de heilige status van twee revoluties die door de linkervleugel als onfeilbaar worden gezien—the Franse Revolutie van 1789 en de Russische Revolutie van 1917— en suggereert dat zij hebben bijgedragen aan terrorisme als politiek instrument.
Tegenover het onvermijdelijke geweld van de Revolutie plaatst Camus de redelijkheid van de persoonlijke revolte. “De opstandige vernedert niemand.” Hij betoogt dat hoop voor de toekomst ligt in opstand, die in tegenstelling tot revolutie een spontane reactie is op onrecht en een kans biedt om verandering te bereiken zonder het verlies van fundamentele vrijheden.
De verschijning van het boek in 1951 leidde tot hevige debatten en tot een definitieve breuk met Jean-Paul Sartre.
Kenmerken
- Hoofddoel: begrip van de tijd waarin hij leefde
- Kritiek op het communisme achter het IJzeren Gordijn
- Vraagtekens bij Franse Revolutie en Russische Revolutie
- Opstand als spontane reactie op onrecht
- Focus op persoonlijke revolte en vrijheid
- Debatten en breuk met Sartre
De mens in opstand is een van Albert Camus’ belangrijkste werken. Het behandelt de hoopvolle mogelijkheid van opstand als spontane reactie op onrecht, waarbij verandering kan worden nagestreefd zonder de collectieve en intellectuele vrijheden op te geven. Camus levert scherpe kritiek op het communisme en illustreert hoe achter het IJzeren Gordijn en de opkomende totalitaire regimes misstanden ontstonden. Hij relativeert de heilige status van twee revoluties die door de linkervleugel als onfeilbaar worden gezien—the Franse Revolutie van 1789 en de Russische Revolutie van 1917— en suggereert dat zij hebben bijgedragen aan terrorisme als politiek instrument.
Tegenover het onvermijdelijke geweld van de Revolutie plaatst Camus de redelijkheid van de persoonlijke revolte. “De opstandige vernedert niemand.” Hij betoogt dat hoop voor de toekomst ligt in opstand, die in tegenstelling tot revolutie een spontane reactie is op onrecht en een kans biedt om verandering te bereiken zonder het verlies van fundamentele vrijheden.
De verschijning van het boek in 1951 leidde tot hevige debatten en tot een definitieve breuk met Jean-Paul Sartre.
Kenmerken
- Hoofddoel: begrip van de tijd waarin hij leefde
- Kritiek op het communisme achter het IJzeren Gordijn
- Vraagtekens bij Franse Revolutie en Russische Revolutie
- Opstand als spontane reactie op onrecht
- Focus op persoonlijke revolte en vrijheid
- Debatten en breuk met Sartre