Dit artikel beschrijft de rol van Adriaan Dijxhoorn tijdens het begin van de Tweede Wereldoorlog en de daaropvolgende carrière. Het gaat in op de crisisperiode van mei 1940, de beslissing om naar Engeland uit te wijken en de gevolgen daarvan voor de Nederlandse positie, de perceptie in Londen, en de latere stappen van Dijxhoorn tot en met zijn positie aan het eind van de oorlog.
Belangrijke gebeurtenissen
Op 13 mei 1940 vergaderde het Nederlandse kabinet op het Ministerie van Economische Zaken terwijl de krijgsmacht buiten een wanhopig gevecht voerde tegen de Duitse invasiemacht. Adriaan Dijxhoorn overtuigde zijn collega’s om naar Engeland uit te wijken. Dit besluit was bepalend voor de Nederlandse positie in de Tweede Wereldoorlog. In Londen kreeg Dijxhoorn de reputatie van besluiteloos of defaitistisch.
Carrière en gevolgen
Na maanden van oplopende spanningen ontstond op 10 juni 1941 een uitbarsting: Wilhelmina zegde haar vertrouwen in Dijxhoorn op, waarna hij opstapte. Dijxhoorn werd naar Washington gestuurd en aan het eind van de oorlog diende hij als waarnemend Chef van de Generale Staf. Wilhelmina verhinderde dat hij definitief werd benoemd in deze prestigieuze militaire functie.