De oneven kant loopt niet weg

Drie maanden nadat een stafford in een portiek aan de Krabbendijkestraat haar rechterhand openhaalde, loopt postbode Vanessa Kwakernaak het asiel aan de Charloisse Lagedijk binnen. Ze wil de hond zien, en ze wil dat iemand daar bevestigt dat haar melding bij de gemeente terecht was. Beheerder Lidy Vroegindeweij zegt ja, maar tegen een andere vraag.Er staan eenenveertig honden in achtentwintig kennels en in januari moet het gemeentecontract opnieuw getekend worden. Vanessa loopt op donderdag mee over het veld, raakt ondertussen haar eigen wijk kwijt en komt erachter wat er in juni niet is gebeurd: een tweede huisbezoek dat dierverzorger Giovanni Balm liet zitten, appjes die Jolande Nugteren heeft gewist, rekeningen die penningmeester Kors Grootenboer van zijn eigen rekening betaalt.Rond de jaarwisseling komen er negentien honden bij, en daarna blijkt wat één zin op papier waard is en wie bereid is hem op te schrijven.