De riem

Elke schooldag om tien voor drie staat Wim bij hetzelfde hek, op dezelfde tegel, met de riem twee keer om zijn hand. Zijn hond ligt ernaast, ruikt de wereld voor hem: wie eraan komt, wat er verandert, wat er misgaat. Al dertien jaar wacht hij zo op zijn kleindochter Fenna, die als eerste naar het hek rent en niet naar hem.Maar er sluipt iets het plein op dat niemand had uitgenodigd. Een buurvrouw met een oude angst begint een dossier bij te houden over modder en gevaar. Een schooldirecteur schuift beslissingen voor zich uit. En in Wims eigen hoofd verschuiven straten, namen, dagen, tot de weg naar huis niet meer vanzelfsprekend is.Alleen de hond merkt het eerst. Een geur die er niet hoort te zijn, onder de zeep, onder de jaren. Hij kan niet waarschuwen. Hij kan alleen blijven zitten, op zijn tegel, zolang zijn eigen lichaam dat toelaat.Wie zal wie straks naar huis brengen — en is er dan nog een huis dat klopt?Dit boek is door AI gegenereerd.