De Srebrenica dossier III

Bij het aangeven van mijn voornaam op 24 augustus 1947 werd door de Inheemse administrateur een foutje gemaakt. Blijkbaar sliste mijn vader na vier jaar als krijgsgevangene 'rondgetoerd' te hebben in de Archipel en Zuidoost-Azië . De man noteerde toen geen Charles, maar Charlef en zo is het gebleven. Het heeft bij aanhoudingen door de politie soms tot humoristische toestanden geleid: geboren in Tandjung Pandan op het tin-eiland Billiton, Nederlands-Indië , met 'Europese' voornaam Charlef en dito achternaam Brantz, was daar voor menig lokale vertegenwoordiger van de Hermandad te veel en dan kon ik ontsnappen aan een gevoelige 'berisping', terechtwijzing en eventueel een geldboete. Als tweede generatie Indische Nederlander ben ik opgegroeid en naar school gegaan - Lagere school, HBS (-B) en de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (HALO) - in Den Haag. Gewoond in het Zeeheldenkwartier bij het Vredespaleis en Moerwijk, aangeleund tegen Rijswijk, ben ik tot 1968 in Den Haag blijven hangen.