de stille krachten van verzorgingsstaat
Uitgelicht
|
29,90 |
Naar shop
|
|
29,90 |
Naar shop
|
Beschrijving
Het beeld van 'geitenwollen sokken' heeft lange tijd aan sociaal-culturele professionals als jongerenwerkers, sociaal-cultureel werkers, opbouwwerkers en vormingswerkers gekleefd. Dit stereotyperende beeld stamt uit de jaren zestig en zeventig, een periode waarin deze professionals zich in de samenleving sterk manifesteerden. Minder bekend is dat zij de 'uitvinders' zijn geweest van talrijke vernieuwende initiatieven, zoals dorps- en buurthuizen, bibliotheken, speeltuinen, de activering van werklozen, kinderopvang, volwasseneneducatie, poppodia, buurtbemiddeling en het veld van 'community arts'.
De stille krachten van de verzorgingsstaat
In het boek De stille krachten van de verzorgingsstaat beschrijft Marcel Spierts de stormachtige ontwikkeling van de sociaal-culturele beroepen na de Tweede Wereldoorlog. Hij schetst hoe de naoorlogse politieke en culturele elite deze kersverse professionals belastte met hoge verwachtingen rond modernisering en individuele ontplooiing. In de jaren zestig en zeventig radicaliseerde het werk van deze professionals, maar in de daaropvolgende decennia volgden ontnuchtering en bezuinigingen. Ondanks deze tegenslagen toont Spierts aan dat na verschillende politieke moorden in deze eeuw de belangstelling voor deze beroepen opnieuw opbloeiende.
De rol van sociaal-culturele professionals
De recente opkomst van de participatiesamenleving plaatst sociaal-culturele professionals opnieuw in het hart van maatschappelijke ontwikkelingen. Opmerkelijk is hoe jongerenwerkers, sociaal-cultureel werkers, opbouwwerkers en vormingswerkers erin slagen om hun professionaliteit, vakmanschap en ambachtelijkheid naar een hoger niveau te tillen, zelfs te midden van veranderende maatschappelijke contexten. Dit illustreert niet alleen de veerkracht van deze beroepsgroepen, maar ook hun essentiële rol in het faciliteren van sociale cohesie en burgerparticipatie.
Bijdragen aan de samenleving
In het boek wordt duidelijk dat de bijdragen van sociaal-culturele professionals niet te onderschatten zijn. Ze hebben gezorgd voor de ontwikkeling van talrijke sociale initiatieven die het leven van duizenden mensen ten goede zijn gekomen. Door de nadruk te leggen op participatie en samenwerking, hebben zij bijgedragen aan de vorming van een hechtere samenleving. Spierts geeft een compleet beeld van de impact van deze beroepen op de verzorgingsstaat en biedt daarnaast een kritische reflectie op de toekomst van het sociaal-culturele werk.
Met een scherpe blik en rijk aan inzichten biedt De stille krachten van de verzorgingsstaat een waardevol overzicht van de geschiedenis en toekomst van sociaal-culturele beroepen in Nederland, en laat het de lezer nadenken over de vaak onderbelichte maar wezenlijke rol die deze professionals spelen in onze samenleving.
Beschrijving
Het beeld van 'geitenwollen sokken' heeft lange tijd aan sociaal-culturele professionals als jongerenwerkers, sociaal-cultureel werkers, opbouwwerkers en vormingswerkers gekleefd. Dit stereotyperende beeld stamt uit de jaren zestig en zeventig, een periode waarin deze professionals zich in de samenleving sterk manifesteerden. Minder bekend is dat zij de 'uitvinders' zijn geweest van talrijke vernieuwende initiatieven, zoals dorps- en buurthuizen, bibliotheken, speeltuinen, de activering van werklozen, kinderopvang, volwasseneneducatie, poppodia, buurtbemiddeling en het veld van 'community arts'.
De stille krachten van de verzorgingsstaat
In het boek De stille krachten van de verzorgingsstaat beschrijft Marcel Spierts de stormachtige ontwikkeling van de sociaal-culturele beroepen na de Tweede Wereldoorlog. Hij schetst hoe de naoorlogse politieke en culturele elite deze kersverse professionals belastte met hoge verwachtingen rond modernisering en individuele ontplooiing. In de jaren zestig en zeventig radicaliseerde het werk van deze professionals, maar in de daaropvolgende decennia volgden ontnuchtering en bezuinigingen. Ondanks deze tegenslagen toont Spierts aan dat na verschillende politieke moorden in deze eeuw de belangstelling voor deze beroepen opnieuw opbloeiende.
De rol van sociaal-culturele professionals
De recente opkomst van de participatiesamenleving plaatst sociaal-culturele professionals opnieuw in het hart van maatschappelijke ontwikkelingen. Opmerkelijk is hoe jongerenwerkers, sociaal-cultureel werkers, opbouwwerkers en vormingswerkers erin slagen om hun professionaliteit, vakmanschap en ambachtelijkheid naar een hoger niveau te tillen, zelfs te midden van veranderende maatschappelijke contexten. Dit illustreert niet alleen de veerkracht van deze beroepsgroepen, maar ook hun essentiële rol in het faciliteren van sociale cohesie en burgerparticipatie.
Bijdragen aan de samenleving
In het boek wordt duidelijk dat de bijdragen van sociaal-culturele professionals niet te onderschatten zijn. Ze hebben gezorgd voor de ontwikkeling van talrijke sociale initiatieven die het leven van duizenden mensen ten goede zijn gekomen. Door de nadruk te leggen op participatie en samenwerking, hebben zij bijgedragen aan de vorming van een hechtere samenleving. Spierts geeft een compleet beeld van de impact van deze beroepen op de verzorgingsstaat en biedt daarnaast een kritische reflectie op de toekomst van het sociaal-culturele werk.
Met een scherpe blik en rijk aan inzichten biedt De stille krachten van de verzorgingsstaat een waardevol overzicht van de geschiedenis en toekomst van sociaal-culturele beroepen in Nederland, en laat het de lezer nadenken over de vaak onderbelichte maar wezenlijke rol die deze professionals spelen in onze samenleving.
Productspecificaties
Prijshistorie 
Gerelateerde resultaten
