De strafkolonie

Een historisch werk onderzoekt de ontwikkeling van de Kolonie van Weldadigheid en de daaruit voortvloeiende strafkolonies. In 2018 werd 200 jaar geleden gevierd sinds de oprichting van deze kolonieën, met een ambitieus plan om door middel van landbouw de toestand der armen en lagere volksklassen te verbeteren en hen te verheffen tot beschaafde burgers. Het onderwerp laat zien hoe verzamelingen van kolonisten, onzedelijke en onwillige inwoners, en opzichters betrokken waren bij een proces van verzedelijken en beschaven. Aanvankelijk werd een strafkolonie ingericht op de Ommerschans en later, door ruimtegebrek, ook in Veenhuizen. Het werk biedt een levendige geschiedenis over dit toegepast maakbaarheidsideaal door de lotgevallen van bannelingen, inwoners en opzichters te beschrijven.

Beschrijving

In 2018 werd het tweehonderd jaar geleden gevierd dat de eerste Kolonie van Weldadigheid werd opgericht, met een ambitieus plan om door middel van landbouw ‘den toestand der armen en lagere volksklassen verbeteren’ en ze verheffen tot beschaafde burgers. Hoe ging dat verzedelijken en beschaven in z’n werk? En werden de koloniebewoners er ‘betere mensen’ van? Al snel ontstond de behoefte aan een plek waar onzedelijke en onwillige kolonisten konden worden afgescheiden van de rest. Hiervoor werd een ‘strafkolonie’ ingericht, in eerste instantie op de Ommerschans en later, vanwege ruimtegebrek, ook in Veenhuizen. In De strafkolonie verwerkt Wil Schackmann de lotgevallen van ‘bannelingen’, inwoners en opzichters tot een levendige geschiedenis over een toegepast maakbaarheidsideaal.