De troost van een warm visje (Paperback)
Uitgelicht
|
15,50 |
Naar shop
|
|
15,50 |
Naar shop
|
|
15,50 |
Naar shop
|
Beschrijving
Het leven zit vol gevaar en droefenis maar biedt soms ook onverwachte troost en vermaak. Ligt de dood weer eens grijnzend op de loer vanaf een Amsterdams fietspad? Jammer, maar je ontkomt dan wél aan het schoonmaken van een balkon vol kattendrollen. Ja, David Bowie, ooit de aantrekkelijkste man ter wereld, is onherroepelijk oud geworden en zingt zijn beverige zwanenzang. Maar de geur van versgebakken vis op de Dappermarkt maakt veel goed. Of anders een afgeluisterd gesprek over koek en trouw tussen verliefde eenvoudigen van geest. Soms lijkt alles wel mee te vallen, tot je de boze inwoners van Rectum over je heen krijgt. Of tot je kinderen je ritmisch ‘Yo, fat bitch’ toezingen, met een vrolijk muziekje erbij, dat dan weer wel; of tot je oude foto’s van jezelf terugvindt en ontdekt dat je vroeger jong en mooi was. Zonder het te weten. En nu is het te laat. Niet iedereen heeft oog, neus of oor voor de vaak absurde smarten en emolumenten des levens, laat staan de woorden. Gelukkig is daar altijd weer Sylvia Witteman, weergaloze stadsflaneur en chroniqueur van het leven van alledag.
Inhoud
Het leven zit vol tegenstrijdige ervaringen: gevaar en troost, droefnis en vermaak. De pagina’s roepen beelden op van een Amsterdams fietspad waar de dood mogelijk lijkt, maar tegelijk kun je een balkon vol kattendrollen ontlopen. Er passeren thema’s als veroudering—David Bowie zingt zijn zwanenzang—en de aangename tegenstellingen zoals de geur van versgebakken vis op de Dappermarkt. Verder komen verhalen voorbij over gesprekken tussen verliefde eenvoudigen van geest, de scheldkanonnen van de inwoners van Rectum, kinderen die ritmisch een belediging zingen met een vrolijk deuntje, en herinneringen aan vroegere jeugd die ongrijpbaar lijkt. Tot slot blijft de notie bestaan dat sommige mensen weinig hebben voor de absurde smarten en emolumenten des levens, terwijl Sylvia Witteman als stadsflaneur en chroniqueur van alledag een centraal figuur blijft.
Het leven zit vol gevaar en droefenis maar biedt soms ook onverwachte troost en vermaak. Ligt de dood weer eens grijnzend op de loer vanaf een Amsterdams fietspad? Jammer, maar je ontkomt dan wél aan het schoonmaken van een balkon vol kattendrollen. Ja, David Bowie, ooit de aantrekkelijkste man ter wereld, is onherroepelijk oud geworden en zingt zijn beverige zwanenzang. Maar de geur van versgebakken vis op de Dappermarkt maakt veel goed. Of anders een afgeluisterd gesprek over koek en trouw tussen verliefde eenvoudigen van geest. Soms lijkt alles wel mee te vallen, tot je de boze inwoners van Rectum over je heen krijgt. Of tot je kinderen je ritmisch ‘Yo, fat bitch’ toezingen, met een vrolijk muziekje erbij, dat dan weer wel; of tot je oude foto’s van jezelf terugvindt en ontdekt dat je vroeger jong en mooi was. Zonder het te weten. En nu is het te laat. Niet iedereen heeft oog, neus of oor voor de vaak absurde smarten en emolumenten des levens, laat staan de woorden. Gelukkig is daar altijd weer Sylvia Witteman, weergaloze stadsflaneur en chroniqueur van het leven van alledag.
Inhoud
Het leven zit vol tegenstrijdige ervaringen: gevaar en troost, droefnis en vermaak. De pagina’s roepen beelden op van een Amsterdams fietspad waar de dood mogelijk lijkt, maar tegelijk kun je een balkon vol kattendrollen ontlopen. Er passeren thema’s als veroudering—David Bowie zingt zijn zwanenzang—en de aangename tegenstellingen zoals de geur van versgebakken vis op de Dappermarkt. Verder komen verhalen voorbij over gesprekken tussen verliefde eenvoudigen van geest, de scheldkanonnen van de inwoners van Rectum, kinderen die ritmisch een belediging zingen met een vrolijk deuntje, en herinneringen aan vroegere jeugd die ongrijpbaar lijkt. Tot slot blijft de notie bestaan dat sommige mensen weinig hebben voor de absurde smarten en emolumenten des levens, terwijl Sylvia Witteman als stadsflaneur en chroniqueur van alledag een centraal figuur blijft.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: