Jacques Huinck (1935) is een Maastrichtse fotograaf, filmmaker en docent die na zijn opleiding in Aken zelfstandig fotograaf werd en voornamelijk voor architecten werkte. Hij beschrijft met humor en scherpe observatie de naoorlogse veranderingen en de sociale evolutie in Europa, van woningnood en de generatiekloof tot de welvaart en de komst van de pil. In Parijs won hij de Prix Niépce voor foto’s die hij in 1959 maakte tijdens liftreizen naar Parijs en Valencia. Zijn carrière omvat daarnaast ongeveer dertig korte films voor een psychologische faculteit en reizen met een reisbeurs naar Hollywood. Na pensionering maakte hij reportagewerk, is hij grottengids in Maastricht en schildert hij. De combinatie van beeldende kunst en verhalen geeft een inkijk in een turbulente periode en de manieren waarop mensen wakker werden in een tijd van dreigende onzekerheid, oorlogsscenario’s en maatschappelijke veranderingen.
Over de auteur
Jacques Huinck (1935) groeide op in Maastricht en werd fotograaf na een opleiding in het door bombardementen getekend Aken. Hij werkte als beroepsfotograaf en filmmaker, en was leraar aan een kunstacademie. Later liep hij met zijn vriendin (journaliste) voor een reportage naar Santiago. Momenteel werkt hij als grottengids in Maastricht en schildert.
Onderwerpen en carrière
- Generatiekloof
- Woningnood en overvol wonen
- Welvaart en de komst van de pil
- Cuba-crisis en atoomoorlog