De Verdwenen Hippodroom Van Bredene: 1923-1939

De hippodroom van Bredene is een hoofdstuk uit de regionale paardenhistorie. De bouw begon eind 1922 in het interbellum en de tribune, opgebouwd met prefab-elementen, verrijst in snel tempo. In de zomer van 1923 vonden de eerste paardenrennen plaats en in juli 1924 werd de locatie feestelijk geopend. Het terrein telde een tribune met dakterras, aan elke zijde een ronde toren, een koerstoren, een gebouw voor bookmakers en gokkers, paardenstallen en woningen. De hippodroom werkte autonoom maar stond in nauwe verbinding met de Wellingtonrenbaan van Oostende.

De organisatie lag in handen van de Société de l'Hippodrome de Breedene-Oostende, die jaarlijks minstens twintig rendagen organiseerde. Ondanks de economische recessie in de jaren dertiger hield de halfronde renbaan stand. Het einde kwam tijdens de mobilisatie in 1939 en de Duitse bezetting; het gebied werd een Sperrgebiet. In 1941 werden de infrastructuur dynamiet: de renbaan werd onherstelbaar vernield. Na de Tweede Wereldoorlog lag de site in puin en keerde de hoop op heropbouw niet terug. Het boek De verdwenen hippodroom van Bredene belicht de hoogte- en dieptepunten aan de hand van historische foto's en archiefstukken, en toont hoe Bredene, Klemskerke en Oostende elk op hun manier een rol speelden in dit incomplete hoofdstuk uit de kustgeschiedenis.

Recent archiefonderzoek bracht vele vergeten documenten en plannen boven water, en laat zien hoe de kustgemeenten een bijdrage leverden aan de geschiedenis van deze site die bijna twintig jaar lang voor ontspanning en vertier zorgde in Bredene.

Kenmerken

• Tribunelandschap met dakterras en torens
• Koerstoren en gebouwen voor gokkers
• Paardenstallen en woningen
• Autonoom bestuur, samenwerking met Oostende
• Jaarlijks minstens twintig rendagen
• Gebruik van prefab-elementen bij de bouw