De vergeten Spurgeon

Wie kent hem niet, Charles Haddon Spurgeon (1834-1892)?! Dit boek tracht licht te werpen op de redenen die hebben geleid tot het oppervlakkige beeld van Spurgeon als een joviale Victoriaanse predikant, een soort grootvader van het moderne evangelicalisme. Zelfs vóór zijn dood in 1892 waren kranten en kerkleiders het oneens over welke zaken hem beroemd hadden gemaakt. Niet zijn ‘bekrompen geloofsovertuiging’, maar zijn ‘oprechte liefdevolle karakter’ was het meest gedenkwaardig, aldus een tijdschrift, dat daarmee de algemene mening weergeeft. Toen Joseph Parker het ‘harde’ calvinisme dat in Spurgeons Tabernacle werd gepredikt, afzette tegen het prijzenswaardige christendom dat in zijn weeshuis tot uiting kwam, protesteerde The Baptist dat de man over wie Parker schreef ‘niet de Spurgeon uit de geschiedenis’ was. Maar de verdraaiing ging door en Spurgeon voorspelde hoe zijn positie in de komende jaren zou kunnen veranderen: ‘Ik ben bereid om de komende vijftig jaar door honden te worden verscheurd, maar de verdere toekomst zal mij in het gelijk stellen.’ Dit boek volgt de hoofdlijnen van Spurgeon’s geestelijke gedachtegoed in verband met de drie grote gecshillen in zijn ambtsperiode. De eerste was zijn verzet tegen het verwaterde Evangelie dat in het Londen van de jaren 1850 in zwang was. De tweede was het beroemde debat over ‘wedergeboorte door de doop’ in 1864. En ten slotte het verscheurende Down-Grade geschil van 1887-1891, toen Spurgeon christenen wilde wakker schudden voor het gevaar dat de kerk ‘begraven zou worden onder de kokende modderstromen van de moderne ketterij’. De vertaling is van ing. Jan Zeeman, te Urk. Iain H. Murray, is medeoprichter van de Banner of Truth Trust in 1957 en haar eerste redacteur. Hij heeft als predikant diverse kerken gediend in Londen (UK) en in Sydney (Australië).