De vergruizing voorbij

In dit pamflet onderzoekt de auteur hoe ons denken over projectmanagement gevangen raakt in een mentaal keurslijf. Hij betoogt dat ons begrippenkader grotendeels dateert uit de jaren zestig, en dat de keuzes uit die tijd nog steeds bepalen hoe we tegen projecten aankijken. Zonder dat we het doorhebben is ons blikveld sindsdien kleiner geworden, ook al lijkt er juist meer kennis en begrip te bestaan. Onze retoriek lijkt ons te hebben verrijkt, maar in werkelijkheid spreken we steeds vaker in een beperkt aantal begrippen. Door voortdurend te zoeken naar wat ons bindt, lijken we te mikken op de kleinste gemene deler; daardoor missen we in het gemeenschappelijke steeds vaker essentiële elementen en dreigt een vergruizing van het vakgebied. Het pamflet prikkelt op een onorthodoxe manier tot nadenken en discussie, en dat doel wordt met terugkerende observaties en voorbeelden duidelijk gemaakt. De auteur, Jan Postema (1954), werkt als projectmanagement consultant bij KPN Consulting en is bestuurslid van IPMA’s Dutch National Research Group. Voor de Open Universiteit verdiept hij zich onder meer in de geschiedenis van projectmanagement.

Daarnaast benadrukt het werk het spanningsveld tussen gevestigde begrippen en de wens om het vak buiten fragmentatie te brengen. De combinatie van praktijkervaring en historische reflectie nodigt lezers uit om kritisch te kijken naar de aannames waarmee projecten worden benaderd en georganiseerd, en naar de wijze waarop taal ons begrip vormgeeft.

Kenmerken

• Pamflet over de oorsprong van projectmanagementbegrippen
• Dateert conceptueel uit de jaren zestig
• Behandelt invloed van oude keuzes op nu
• Verheldert hoe retoriek begrippen beperkt
• Beschrijft zoektocht naar bindende elementen
• Waarschuwt voor vergruizing van het vakgebied