Dit boek is een commentaar op de brochure Onopgeefbaar Verbonden uit september 2011, samengesteld door het Israëlberaad. De brochure is bedoeld voor het moderamen van de generale synode en voor predikanten en gemeenten binnen de Protestantse Kerk in Nederland. Het werk gaat in op verschillende stellingen en veronderstellingen rondom de relatie tussen het oude verbond, het mogelijk vervallen van dat verbond en de plaats van Israël en het christelijk geloof daarin.
Het boek bekritiseert onder meer het idee dat Israël het Sinaïverbond heeft verbroken zonder dat daar consequenties aan verbonden zouden zijn, en het tekortschieten in het erkennen van die consequenties. Daarnaast wordt betwijfeld of Israël nog als uniek en uitverkoren volk geldt en of het oude verbond nog van kracht kan zijn naast een nieuw verbond. De toelichting gaat ook in op de suggestie dat Joden en heidenen op gelijke wijze behouden zouden worden, en op de bewering dat de wortel van het geloof Christus Jezus is.
Verder wordt betoogd dat de stellingen van het Israëlberaad terugvallen op kerkordelijke of doctrinaire veronderstellingen binnen de PKN, terwijl volgens de schrijver weinig Bijbelse onderbouwing aanwezig zou zijn. Het werk bekritiseert de formulering van de vervangingsleer van de Israëltheologie en plaatst deze kritiek in de bredere discussie over de identiteit en plaats van Israël in het christelijk geloof.