De voeten van Abdullah

In De voeten van Abdullah roept een verteller via herinneringen zijn kindertijd op in een Marokkaans dorpje. Het boek, geschreven door Hafid Bouazza, laat de lezer kennismaken met een wereld vol sprookjesachtige wonderen en fantastische seksuele belevenissen, alles ingebed in de strikte normen van de gemeenschap. Terwijl de verteller de demonen van zijn dorp confronteert, neemt hij de lezer mee op een reis naar de 'sirenen van het Avondland', een metafoor voor de uitdagingen en verleidingen van het leven in een ander, westerse context.

De voeten van Abdullah is het veelgeprezen debuut van Hafid Bouazza, dat in 1996 werd bekroond met de E. du Perronprijs, een erkenning voor de kwaliteit en impact van het werk. Dit eerste boek biedt niet alleen een meeslepende vertelling, maar ook een diepere reflectie op identiteit, cultuur en de zoektocht naar verbinding. In de heruitgave van 2002 is het oorspronkelijke verhaal verrijkt met een nieuw hoofdstuk en een nawoord, waardoor het boek een breder perspectief biedt op de opgroeiende ik-figuur.

Hafid Bouazza (1970 - 2021) is een signalerende stem in de hedendaagse literatuur. Hij won in 2003 de Amsterdamprijs voor de Kunsten en heeft een veelzijdig oeuvre opgebouwd, met titels zoals Momo, Een beer in bontjas, Salomon en Paravion, dat De Gouden Uil won en genomineerd werd voor de Ako Literatuurprijs. Daarnaast heeft hij enkele van Shakespeares klassiekers, zoals Othello en Het temmen van een feeks, vertaald naar het Nederlands. Bouazza's schrijven kenmerkt zich door een poëtische stijl en een scherp observerend vermogen.

De kritieken op Bouazza's werk zijn lovend. De Volkskrant beschrijft zijn debuut als een boek dat "ritselt en dwarrelt van belofte", en benadrukt zijn unieke onderwerpkeuze en een talentvolle pen. NRC Handelsblad noemt hem één van de interessantste jonge schrijvers van zijn tijd, terwijl Doeschka Meijsing in Elsevier spreekt van zijn tekst als poëzie. Vrij Nederland voegt hieraan toe dat Bouazza een "glansrijk en origineel bewijs van te kunnen schrijven" levert, wat de leeservaring verrijkt.

De voeten van Abdullah biedt niet alleen een inkijkje in de jeugd van een jonge man, maar ook in de culturele spanningen en verlangens die zich tussen verschillende werelden afspelen. Het is een werk dat blijft resoneren en de lezer aanzet tot nadenken over de thema's van migratie, identiteit en verlangen.