De vogelgrens oversteken

In hoeveel lagen en landen van de wereldgeschiedenis doorwerkt, laat Bernice Vreedzaam zien hoe Suriname al 50 jaar onafhankelijk is en hoe dat verleden leeft in haar eigen familiegeschiedenis en in die van de Marrons. De poëzie bundel duikt diep in wat het betekenen kan om een land te verlaten en wat men meeneemt naar een nieuw thuis. Met de mythische vogel Sankofa als gids reist ze van Afrika naar Suriname en terug naar Nederland, waar de lezer haar ouders Daan en Irene leert kennen. Hun liefde groeit tegen een achtergrond van geschiedenis die slaapt maar nooit rust, en hun verlangen naar het beloofde land huist in elke regel. De verkenning van identiteit, herinnering en verbinding biedt warmte, hoop en berusting, terwijl de lezer een reis maakt langs grenslijnen van taal, cultuur en tijd.

De vogelgrens oversteken dient als poëtisch raamwerk om de erfenis van stilzwijgen over het verleden onder ogen te zien en te erkennen wat een land en generaties met elkaar verbinden. Door klank, ritme en beeldtaal krijgt het verhaal een weefsel van geluid en betekenis dat de lezer uitnodigt om mee te voelen met de bestorming van afstand en herinnering.

In 2025 vieren we 50 jaar onafhankelijk Suriname, en het verhaal onderzoekt wie je bent en wat je achterlaat als je een land verlaat. Het beschrijft de ouders Daan en Irene, hun ontluikende liefde en hun verlangen het beloofde land te bereiken, met aandacht voor hoe Nederland als nieuw thuis verschijnt.

Kenmerken

• Poëziedebuut: De vogelgrens oversteken
• Verhaal vanuit Suriname en Marrons
• Sankofa als gids van Afrika naar Suriname
• Ouders Daan en Irene, liefde en ambitie
• Thema’s: landverlaat, wat meegaat
• Warmte, hoop, berusting