De Wandelende Fruitmand

Maanval.nl

De Wandelende Fruitmand, waar gaat het boek over?(Is er nog) leven na hersenletsel"Nog net niet overspannen liep ik op de zebra te denken aan welke cliënten ik vandaag zou gaan zien en welke ik klaar moest maken voor overdracht voor de vakantie. Een bus heb ik nooit gezien. De buschauffeur heeft mij ook nooit gezien, althans: te laat...Dit werd een heftige confrontatie die plaatsvond in 1995. Ik was hersendood in coma. Na ruim 7 weken ontwaakte ik als een baby. Letterlijk blubberend in een rolstoel in een luier. In een revalidatiekliniek voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel moest ik revalideren tot volwassene. Alles opnieuw leren dus. Leren praten, leren lopen en .... zindelijk worden! Jawel, inclusief potjestraining. Ik kan wel stellen dat ik nog elke dag leef met de gevolgen hiervan." Over de auteur Monique van den Hoed Monique van den Hoed is opgegroeid in Haarlem in een gezin met nog een zus. Later woonde zij met haar partner in Noord-Holland en was ze werkzaam als maatschappelijk werkster in Amsterdam. In haar vrije tijd reed zij paard, zat op een koor en had met een vriendin een leesgroep opgezet. In ‘De Wandelende Fruitmand’ beschrijft Monique haar proces van ziekzijn naar beter worden en hoe ze het leven in een instelling beleefd heeft. Meer informatie ISBN 9789402245608 Editie 1 Hoofdauteur Monique van den Hoed Taal Nederlands Bindwijze Paperback / softback Releasedatum 22 juni 2018 Aantal pagina's 196 Uitgever BoekScout BV NUR 402 - Waargebeurde verhalen Bijgewerkt op 02-04-2026, 21:17:29

Bol Partner

"Nog net niet overspannen liep ik op de zebra te denken aan welke cliënten ik vandaag zou gaan zien en welke ik klaar moest maken voor overdracht voor de vakantie. Een bus heb ik nooit gezien. De buschauffeur heeft mij ook nooit gezien, althans: te laat...Dit werd een heftige confrontatie die plaatsvond in 1995. Ik was hersendood in coma. Na ruim 7 weken ontwaakte ik als een baby. Letterlijk blubberend in een rolstoel in een luier. In een revalidatiekliniek voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel moest ik revalideren tot volwassene. Alles opnieuw leren dus. Leren praten, leren lopen en .... zindelijk worden! Jawel, inclusief potjestraining. Ik kan wel stellen dat ik nog elke dag leef met de gevolgen hiervan."