De Wereld als Halve Waarheid

Wij, moderne, westerse mensen beschouwen onszelf als goed geïnformeerde wereldburgers. Wij zijn op de hoogte van het allerlaatste nieuws; wij weten wat er in de wereld te koop is en richten ons leven zoveel mogelijk naar eigen wens in. Maar in hoeverre klopt dat beeld met de werkelijkheid? Hoeveel kennis van de wereld verkrijgen wij nog door onze eigen, directe ervaring? En hoeveel van de kennis is slechts ‘afgeleide’ kennis; door anderen verzameld, geordend en gepresenteerd? Hoe juist en volledig is die informatie; en hoe groot is de kans dat we ons wat laten voorspiegelen? De wereld wordt groter, de samenleving ingewikkelder; zij is aan steeds snellere veranderingen onderhevig, terwijl kennis over die wereld steeds specialistischer wordt en sneller gedateerd raakt. Hoe afhankelijk hebben we ons inmiddels gemaakt van ‘deskundigen’? En welke gevaren brengt dat met zich mee? Om in de informatiemaatschappij overeind te blijven moeten we onze toevlucht nemen tot modellen en schema’s, zelfs in onze relaties: we hebben meer sociale contacten dan ooit, maar tegelijkertijd minder tijd om iedereen te leren kennen. Wat weten we nog van de mensen in onze omgeving? Onze vrienden? Onze partner? In ‘De Wereld als Halve waarheid’ wordt een indringend beeld geschetst van een samenleving die zich alwetend waant en intussen de greep op de werkelijkheid dreigt te verliezen. Zijn er nog mogelijkheden om het tij te keren?