De wereldvrede
Uitgelicht
|
25,00 |
Naar shop
|
|
25,00 |
Naar shop
|
|
25,00 |
Naar shop
|
Beschrijving
In 2020 verzamelde Lucas Hüsgen een indrukwekkend aantal gedichten en besloot zijn bundel te titelen ‘De wereldvrede’. Deze titel heeft een veel diepere betekenis dan enkel als etikettering; het vormt tevens een verlangen dat resoneert binnen de poëzie. Het resultaat is een verzameling die niet alleen uitdagend is, maar ook reflecteert op de ecologische, maatschappelijke en persoonlijke verwarringen van onze tijd.
De bundel
‘De wereldvrede’ opent met het indringende en veelzijdige gedicht ‘Huis der verbrandingen’. Dit lange stuk verkent de natuurkundige wetmatigheid van entropie, waarbij het idee naar voren komt dat elke vorm van energie – inclusief die binnen ons eigen lichaam – altijd een zekere hoeveelheid 'rotzooi' met zich meebrengt. Dit roept vragen op over stabiliteit en de representatie van onze omgang met de wereld. De poëzie is een ontmoetingsplek voor verlangens, onbereikbare idealen en afdwalingen, waarbij Hüsgen de lezer uitnodigt na te denken over de chaotische interactie tussen onszelf en de wereld om ons heen.
Thema's en stijl
De thema's in ‘De wereldvrede’ zijn breed en diepgaand. Hüsgen behandelt de angst en onzekerheid van de mensheid in het licht van onbereikbare idealen zoals wereldvrede. Maar in plaats van een sombere toon, biedt hij ook momenten van monterheid en ironie, waardoor het dwalen door deze vragen een zekere lichtheid behoudt. In deze bundel wordt muziek een belangrijk element; naast een gedicht geïnspireerd door de componist Salvatore Sciarrino, is er een reeks ‘Dolphynarium XL’ te vinden, waarin Hüsgen zich laat inspireren door jazzmuzikant Eric Dolphy.
Lucas Hüsgen
Lucas Hüsgen (1960) is een gevestigde naam binnen de Nederlandse literatuur. Hij debuteerde in 1992 met het prozawerk ‘Zeehond in wormgat. Een requiem voor één stem’. Sindsdien zijn zijn poëzie en proza regelmatig genomineerd voor prestigieuze prijzen zoals de C. Buddingh’-prijs, de Libris Literatuur Prijs en de Gouden Uil. Hüsgen won de J. Greshoff-prijs voor zijn essayistische werk en publiceerde in 2016 het fotoboek ‘Biotoop Bahnhof’. In samenwerking met Annelie David bracht hij in 2020 ‘Sensorium etc.’ uit, een bloemlezing van de poëzie van Friederike Mayröcker.
Met ‘De wereldvrede’ nodigt Hüsgen de lezer uit tot reflectie en overpeinzing over de grote vraagstukken van ons bestaan, en biedt hij een poëtische reis door het menselijke verlangen naar harmonie en betekenis te midden van chaos.
Beschrijving
In 2020 verzamelde Lucas Hüsgen een indrukwekkend aantal gedichten en besloot zijn bundel te titelen ‘De wereldvrede’. Deze titel heeft een veel diepere betekenis dan enkel als etikettering; het vormt tevens een verlangen dat resoneert binnen de poëzie. Het resultaat is een verzameling die niet alleen uitdagend is, maar ook reflecteert op de ecologische, maatschappelijke en persoonlijke verwarringen van onze tijd.
De bundel
‘De wereldvrede’ opent met het indringende en veelzijdige gedicht ‘Huis der verbrandingen’. Dit lange stuk verkent de natuurkundige wetmatigheid van entropie, waarbij het idee naar voren komt dat elke vorm van energie – inclusief die binnen ons eigen lichaam – altijd een zekere hoeveelheid 'rotzooi' met zich meebrengt. Dit roept vragen op over stabiliteit en de representatie van onze omgang met de wereld. De poëzie is een ontmoetingsplek voor verlangens, onbereikbare idealen en afdwalingen, waarbij Hüsgen de lezer uitnodigt na te denken over de chaotische interactie tussen onszelf en de wereld om ons heen.
Thema's en stijl
De thema's in ‘De wereldvrede’ zijn breed en diepgaand. Hüsgen behandelt de angst en onzekerheid van de mensheid in het licht van onbereikbare idealen zoals wereldvrede. Maar in plaats van een sombere toon, biedt hij ook momenten van monterheid en ironie, waardoor het dwalen door deze vragen een zekere lichtheid behoudt. In deze bundel wordt muziek een belangrijk element; naast een gedicht geïnspireerd door de componist Salvatore Sciarrino, is er een reeks ‘Dolphynarium XL’ te vinden, waarin Hüsgen zich laat inspireren door jazzmuzikant Eric Dolphy.
Lucas Hüsgen
Lucas Hüsgen (1960) is een gevestigde naam binnen de Nederlandse literatuur. Hij debuteerde in 1992 met het prozawerk ‘Zeehond in wormgat. Een requiem voor één stem’. Sindsdien zijn zijn poëzie en proza regelmatig genomineerd voor prestigieuze prijzen zoals de C. Buddingh’-prijs, de Libris Literatuur Prijs en de Gouden Uil. Hüsgen won de J. Greshoff-prijs voor zijn essayistische werk en publiceerde in 2016 het fotoboek ‘Biotoop Bahnhof’. In samenwerking met Annelie David bracht hij in 2020 ‘Sensorium etc.’ uit, een bloemlezing van de poëzie van Friederike Mayröcker.
Met ‘De wereldvrede’ nodigt Hüsgen de lezer uit tot reflectie en overpeinzing over de grote vraagstukken van ons bestaan, en biedt hij een poëtische reis door het menselijke verlangen naar harmonie en betekenis te midden van chaos.
ProductspecificatiesPrijzen voor het laatst bijgewerkt op:
Gerelateerde producten
