De woede van Abraham

In 1864 moeten pachtboer Nicolas Abraham en zijn gezin toekijken hoe dwars door het Noord-Hollands duingebied het Noordzeekanaal wordt gegraven. Uit heel Nederland komen duizenden doodarme polderwerkers naar de duinen bij Velsen om, in naam van de vooruitgang, met de hand dit grootste waterbouwkundige project van die tijd tot stand te brengen. Het gruwelijke werk en de harde belangen van de Amsterdamse Kanaalmaatschappij roepen razernij op bij het werkvolk, dat onder mensonterende omstandigheden leeft en werkt. Ook Nicolas, zijn partner Julia en hun dochter Lena raken verweven met de graverskolonie en met dieven, landlopers en bedelaars die zich tussen hen nestelen. Samen met de Haarlemse journalist Ezekiel Boerhaave en een voormalige bendeleider uit Zeeuws-Vlaanderen proberen ze de uiteindelijke verdrijving van de gravers te voorkomen. Wanneer het kanaal in 1876 officieel wordt geopend, wacht Nicolas een laatste vlucht. De woede van Abraham vormt een meeslepende roman over liefde, uitbuiting en verzet tegen een vergeten zwarte episode in de vaderlandse geschiedenis.

De roman onderzoekt hoe persoonlijke opoffering en collectieve strijd verweven raken met een ingrijpende historische gebeurtenis, en hoe de grens tussen recht en verraad vervaagt in een tijd van grote sociale onrust. Het verhaal koppelt intieme familiezaken aan bredere maatschappelijke belangen en belicht de menselijke impact van vooruitgang.