De zon verschrompelt tot een witte dwerg

De elegante verzen van de eigenzinnige schrijfster Chen Yuhong vormen een dynamisch samenspel van yin en yang: eenvoud wisselt moeiteloos af met hermetische zinnen, terwijl een lyrische, zachtaardige toon stevig onderbouwd wordt door duidelijke structuren. Haar gedichten kennen een spanningsveld tussen gevoel en rede, waardoor haar werk tegelijk intens en behapbaar aanvoelt, gedetailleerd en toch beknopt. Ze put voor haar beelden veel uit flora en fauna of uit landschappen, vaak geïnspireerd door reizen naar Xinjiang, Japan en Tibet, of door haar lange verblijf in Canada.

Het zijn tijdloze poëzie-experimenten vol verstilling, licht, water, maan, liefde en hoop. Via concrete beschrijvingen van vogels, bloemen of een vallende sterrenregen sijpelt een metafysische, innerlijke wereld naar voren: een wereld waarin de zon verschrompelt tot een witte dwerg en waarin de maan kookt van emotie, een wereld waarin liefde centraal staat maar ook de grootsheid van gebeurtenissen zoals de Fukushima-tsunami wordt aangeraakt. Chen Yuhong (1952) debuteerde laat maar behoort inmiddels tot de meest gerenommeerde dichters van Taiwan. Daarnaast verschenen vertalingen van onder meer Sappho, Louise Glück, Margaret Atwood, Carol Ann Duffy, Ann Carson en Elisabeth Bishop, waarmee haar werk invloedrijk is gebleven.

Silvia Marijnissen (1970) is vertaalster van Chineestalige literatuur, onder meer bekend als co-vertaalster van De droom van de rode kamer en als vertaalster van romans van Mo Yan en Eileen Chang, naast moderne poëzie van diverse Chinese en Taiwanese dichters. Deze combinatie van poëtische oorsprong en vertaalde werken markeert de Nederlandse literaire context waarin Chen Yuhongs werk terechtkomt.

Kenmerken

• Dans van yin en yang in haar poëzie
• Beelden uit flora, fauna en landschap
• Reizen en verblijf in Canada, Xinjiang, Japan, Tibet
• Tijdloze poëzie vol verstilling, licht en hoop
• Metafysische innerlijke wereld door concrete beelden