Deafheaven Ordinary Corrupt Human Love (CD)

Deafheavens album Ordinary Corrupt Human Love, uitgekomen in 2018, laat een band zien die hun post-black metal en shoegaze roots handhaaft, maar tegelijkertijd nadrukkelijk koerst naar nieuwe muzikale horizonten. Het genre blijft lastig te vangen, maar het samensmelten van zoete, atmosferische gitaartapijten met schurende blastbeats en gebalde emotie vormt nog steeds de kern van hun geluid. Op dit album worden klassieke metal-elementen vaker onderbroken door rustigere, soms bijna popachtige passages, waarbij de productie de bombast en verdieping benadrukt met ruimtelijke arrangementen en een prominente rol voor akoestische gitaren. Het resultaat is muziek die zowel intiem als groots klinkt, met een balans tussen urgentie en reflectie, chaos en harmonie, die verder reikt dan op voorgaande albums het geval was. Wat direct opvalt is het lichtvoetiger, zelfs hoopvoller karakter van Ordinary Corrupt Human Love vergeleken bij Deafheavens eerdere werk. De band exploreert vaker zachte, melancholische melodieën die als een tegenwicht dienen voor het traditioneel agressieve geluid. Er is meer aandacht voor samenspel, variatie en de uitwerking van contrasten, wat de luisterervaring aantrekkelijk dynamisch maakt. Ondanks het experimenteren lijkt Deafheaven niet te schuwen om de luisteraar af en toe bewust te laten drijven door lange, meanderende secties, wat een vloeiende en geduldige luisterwijze vraagt. Wie verwacht een vervolg op Sunbather of New Bermuda te horen, wordt teleurgesteld, maar wordt getrakteerd op een plaat die het oeuvre van de groep op een overtuigende en soms verrassend toegankelijke wijze uitbreidt. Ordinary Corrupt Human Love bevestigt dat Deafheaven nog niet is uitgepraat, maar getuigt vooral van een band in transitie, die zichzelf vernieuwt zonder haar karakteristieke kracht te verliezen.