Desperate Business
Uitgelicht
|
19,35 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Brian McDonald Group is een Amerikaanse band die in 1987 het album Desperate Business uitbracht, aanvankelijk via Sony Music. Het album wordt getypeerd als typisch voor de tweede helft van de jaren tachtig, met een duidelijke invloed van het arena- en stadionrockgeluid dat in die periode populair was bij acts als Bon Jovi en Def Leppard. De muziek op Desperate Business valt onder het genre AOR (Album Oriented Rock), een subgenre binnen de rockmuziek dat zich richt op sterke melodieën, pakkende refreinen en een toegankelijke, radio-vriendelijke productie. De plaat kenmerkt zich door een heldere, verfijnde productie: zware echo’s op de zang, synthetische drumgeluiden en opvallende keyboardlagen, allemaal ingezet om een feestelijke en energieke sfeer te creëren. De songs zijn doordacht opgebouwd, met een nadruk op melodie en harmonie, en dragen een gevoel van optimisme en levensvreugde uit, wat destijds een trend was binnen de AOR-scene. De zang van Brian McDonald wordt beschreven als prettig, luchtig en vocaal sterk genoeg om naadloos aan te sluiten bij de grote namen uit het genre. Ondanks een grote hoeveelheid potentie en een geluid dat inspeelde op de smaak van het brede publiek, heeft het album nooit echt grote bekendheid verworven, waarschijnlijk door de concurrentie met andere acts en een gebrekkige marketing. In latere jaren is de plaat heruitgegeven en door verzamelaars van AOR en melodische rock omarmd als een onterecht vergeten juweel uit het 80s-stadiumrocktijdperk.
Vergelijk aanbieders (1)
Brian McDonald Group is een Amerikaanse band die in 1987 het album Desperate Business uitbracht, aanvankelijk via Sony Music. Het album wordt getypeerd als typisch voor de tweede helft van de jaren tachtig, met een duidelijke invloed van het arena- en stadionrockgeluid dat in die periode populair was bij acts als Bon Jovi en Def Leppard. De muziek op Desperate Business valt onder het genre AOR (Album Oriented Rock), een subgenre binnen de rockmuziek dat zich richt op sterke melodieën, pakkende refreinen en een toegankelijke, radio-vriendelijke productie. De plaat kenmerkt zich door een heldere, verfijnde productie: zware echo’s op de zang, synthetische drumgeluiden en opvallende keyboardlagen, allemaal ingezet om een feestelijke en energieke sfeer te creëren. De songs zijn doordacht opgebouwd, met een nadruk op melodie en harmonie, en dragen een gevoel van optimisme en levensvreugde uit, wat destijds een trend was binnen de AOR-scene. De zang van Brian McDonald wordt beschreven als prettig, luchtig en vocaal sterk genoeg om naadloos aan te sluiten bij de grote namen uit het genre. Ondanks een grote hoeveelheid potentie en een geluid dat inspeelde op de smaak van het brede publiek, heeft het album nooit echt grote bekendheid verworven, waarschijnlijk door de concurrentie met andere acts en een gebrekkige marketing. In latere jaren is de plaat heruitgegeven en door verzamelaars van AOR en melodische rock omarmd als een onterecht vergeten juweel uit het 80s-stadiumrocktijdperk.