Deutsches Symphonie Orchester Berlin, Howard Griffiths Turkish Flavours, 100Years Of Symphonic Music (2 CD)

Als je kenners van klassieke muziek in dit land vraagt naar muziek van Turkse componisten, zal de naam Faz?l Say je waarschijnlijk te binnen schieten - maar verder is er geen antwoord! Volgens de Britse dirigent Howard Griffiths is er in de 100 jaar van het bestaan van de Turkse Republiek veel gebeurd: het Conservatorium van Ankara werd in 1936 opgericht op voorstel van Mustafa Kemal Atatürk; muziekstudenten werden voor hun opleiding naar Europa en de VS gestuurd. Vanaf de 'Turkse Vijf', de pioniersgeneratie van klassieke Turkse componisten, kon zich een onafhankelijke klassieke muziektraditie ontwikkelen en is er een rijk en levendig muzieklandschap ontstaan in Turkije. Vandaag de dag zijn er zes operahuizen en talloze symfonieorkesten in Turkije, en is er een jonge generatie artiesten en componisten opgestaan die in hun muziek klassieke en traditionele Turkse muziek krachtig combineren tot originele werken.'Ik zend jullie uit als vonken en wil dat jullie terugkeren als vulkanen!' Met deze woorden zou de Turkse staatsoprichter Kemal Atatürk jonge studenten naar Europa en de VS hebben gestuurd - waaronder veel musici. De vulkaan, schrijft dirigent Howard Griffiths, die een nauwe band heeft met Turkije en zijn cultuur, in het voorwoord van het album Turkish Flavours: deze vulkaan werd gecreëerd en zijn vuur blijft branden. Op het dubbelalbum, dat is gemaakt ter gelegenheid van de 100e verjaardag van het moderne Turkije, geeft hij op het podium van het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin een inkijkje in het diverse en rijke symfonische oeuvre van Turkse componisten.Terwijl de eerste cd van het dubbelalbum gewijd is aan de eerste (of tweede) generatie componisten van klassieke muziek in Turkije, de zogenaamde 'Turkse Vijf', bevat de tweede cd werken van de jongere generatie componisten.De componisten van de 'Turkse Vijf' studeerden in Europa en combineerden westerse symfonische muziek met de traditionele muziek van Turkije op verschillende manieren - zoals Cemal Re?it Rey (1904-1985), die compositielessen volgde bij Gabriel Fauré en een levendig en levendig beeld schetst van de Bosporusmetropool in extreem kleurrijke 'snapshots', of Ulvi Cemal Erkin (1906-1972), die studeerde bij Nadia Boulanger en Turkse makams, traditionele volksmelodieën en complexe ritmes combineert met de volle klank van het symfonieorkest in zijn symfonische deel, of Necil Kâz?m Akses (1908-1999), wiens Poème zijn liefde voor Turkse poëzie weerspiegelt.De componisten van de huidige generatie, die hebben gewerkt die in Duitsland, Frankrijk of de VS hebben gestudeerd, kijken terug naar hun eigen wortels - door de ogen van de westerse muziek: of het nu de in Berklee College of Music opgeleide Onur Türkmen (1972) is, wiens muziek door vele ensembles op festivals in Europa en de VS wordt uitgevoerd, of de waarschijnlijk internationaal bekendste Turkse pianist en componist Faz?l Say, die in ?ahmeran de oude Anatolische legende van het tragische lot van koningin ?ahmeran tot leven brengt in een wervelend atmosferisch landschap, of het rebelse, intense strijkkwartet 'h?rç?n'- widerspenstig (2015) van de jonge componist Sinem Altan (1985), die in Duitsland en Turkije verschillende prijzen heeft gewonnen: Allemaal combineren ze op hun eigen manier de westerse klassieke traditie met het erfgoed van hun cultuur.En dus kunnen we alleen maar instemmen met de wens van Howard Griffiths dat dit album moet dienen als inspiratie om 'meer te ontdekken van deze weinig bekende schat van Turkse muziek'.