Deux Filles Double Happiness (LP)
Uitgelicht
|
20,90 |
Naar shop
|
|
23,92
22,73 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Double Happiness van Deux Filles, uitgebracht als LP in 1983, is een experimenteel en atmosferisch album dat zich beweegt tussen ambient, post-punk en artpop. Het mysterieuze project, gecreëerd door Simon Fisher Turner en Colin Lloyd Tucker, presenteerde zichzelf destijds als een Frans vrouwen-duo, maar bleek in werkelijkheid een Britse conceptuele hoax. Voor deze tweede plaat, uitgebracht onder het eigen Papier Maché label, worden gitaren, synthesizers, piano’s, tape-experimenten en subtiele percussie verweven tot een filmisch, soms bijna dromerig geheel. In vergelijking met het debuut klinkt Double Happiness technisch verfijnder en minder lo-fi, waarbij het melancholieke karakter deels plaatsmaakt voor een meer lichtvoetige, haast vreugdevolle toon. De muzikale sfeer roept associaties op met de Britse cultgroep The Durutti Column, mede door de uitgesponnen gitaarlijnen en het gebruik van echo. Tegelijk blijft de muziek gelaagd: spaarzaam en melancholisch, met pastorale passages en invloeden uit de vroege ambient. Double Happiness onderscheidt zich door zijn eigenzinnig samenspel van elektronica, akoestische elementen en speelse experimenten, wat het tot een unieke parel uit de vroege jaren tachtig maakt voor liefhebbers van tijdloze, grensverleggende muziekproducties.
Double Happiness van Deux Filles, uitgebracht als LP in 1983, is een experimenteel en atmosferisch album dat zich beweegt tussen ambient, post-punk en artpop. Het mysterieuze project, gecreëerd door Simon Fisher Turner en Colin Lloyd Tucker, presenteerde zichzelf destijds als een Frans vrouwen-duo, maar bleek in werkelijkheid een Britse conceptuele hoax. Voor deze tweede plaat, uitgebracht onder het eigen Papier Maché label, worden gitaren, synthesizers, piano’s, tape-experimenten en subtiele percussie verweven tot een filmisch, soms bijna dromerig geheel. In vergelijking met het debuut klinkt Double Happiness technisch verfijnder en minder lo-fi, waarbij het melancholieke karakter deels plaatsmaakt voor een meer lichtvoetige, haast vreugdevolle toon. De muzikale sfeer roept associaties op met de Britse cultgroep The Durutti Column, mede door de uitgesponnen gitaarlijnen en het gebruik van echo. Tegelijk blijft de muziek gelaagd: spaarzaam en melancholisch, met pastorale passages en invloeden uit de vroege ambient. Double Happiness onderscheidt zich door zijn eigenzinnig samenspel van elektronica, akoestische elementen en speelse experimenten, wat het tot een unieke parel uit de vroege jaren tachtig maakt voor liefhebbers van tijdloze, grensverleggende muziekproducties.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: