Deux hommes dans Manhattan [Blu Ray]
Prijzen vanaf
VERGELIJK ALLE AANBIEDERS
(3)
Bol Partner
e regisseur/scenarist/acteur/cameraman Jean-Pierre Melville betuigt in deze film zijn langdurige liefde voor het misdaadgenre en Amerika. Hijzelf en Pierre Grasset spelen twee journalisten die in Manhattan onderzoek doen naar de verdwijning van een diplomaat van de VN, de Franse verzetsstrijder en rokkenjager Fevre-Berthier. De personages gaan in zwart-wit over het scherm, soms in duisternis, soms helder verlicht door neon, soms vergezeld van harde jazzy klanken, soms van stilte, soms in lange beelden, soms gefragmenteerd. Deze uiterlijke tegenstrijdigheden blijken een inhoudelijk equivalent te hebben. Moeten de journalisten de waarheid breed uitmeten of juist in de doofpot stoppen?
Lees meer
16,28
Uitgelicht
|
16,28 |
Naar shop
|
|
16,28 |
Naar shop
|
|
38,20 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
e regisseur/scenarist/acteur/cameraman Jean-Pierre Melville betuigt in deze film zijn langdurige liefde voor het misdaadgenre en Amerika. Hijzelf en Pierre Grasset spelen twee journalisten die in Manhattan onderzoek doen naar de verdwijning van een diplomaat van de VN, de Franse verzetsstrijder en rokkenjager Fevre-Berthier. De personages gaan in zwart-wit over het scherm, soms in duisternis, soms helder verlicht door neon, soms vergezeld van harde jazzy klanken, soms van stilte, soms in lange beelden, soms gefragmenteerd. Deze uiterlijke tegenstrijdigheden blijken een inhoudelijk equivalent te hebben. Moeten de journalisten de waarheid breed uitmeten of juist in de doofpot stoppen?
e regisseur/scenarist/acteur/cameraman Jean-Pierre Melville betuigt in deze film zijn langdurige liefde voor het misdaadgenre en Amerika. Hijzelf en Pierre Grasset spelen twee journalisten die in Manhattan onderzoek doen naar de verdwijning van een diplomaat van de VN, de Franse verzetsstrijder en rokkenjager Fevre-Berthier. De personages gaan in zwart-wit over het scherm, soms in duisternis, soms helder verlicht door neon, soms vergezeld van harde jazzy klanken, soms van stilte, soms in lange beelden, soms gefragmenteerd. Deze uiterlijke tegenstrijdigheden blijken een inhoudelijk equivalent te hebben. Moeten de journalisten de waarheid breed uitmeten of juist in de doofpot stoppen?