Die Haut & Nick Cave Burnin' The Ice (LP)
Uitgelicht
|
50,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Burnin' The Ice is een LP uit het begin van de jaren tachtig die het resultaat is van de samenwerking tussen de Berlijnse band Die Haut en Nick Cave. Het album verscheen in het Duitse undergroundcircuit en geldt als een tijdsdocument van de diffuse en roerige Berlijnse muziekscene uit die periode, precies in de overgang tussen Cave’s werk met The Birthday Party en zijn daaropvolgende Bad Seeds. Het genre van Burnin' The Ice voldoet aan de kenmerken van postpunk: minimalistisch, hoekig, experimenteel en soms zelfs nihilistisch. De muziek ademt een sfeer van existentiële onrust, waarbij het geluid tegelijkertijd rauw, compromisloos en intens is. Op deze plaat is Nick Cave niet op elke track te horen, maar waar hij wel zingt, is zijn bijdrage opwindend en brutaal. Het album wordt bovendien gekenmerkt door de eveneens prominent aanwezige, no-nonsense instrumentatie van Die Haut, die de rauwe energie en koele afstandelijkheid van het vroege Berlijn perfect vangt. Burnin' The Ice verscheen in het jaar 1983. Hoewel het album relatief kort is en Nick Cave slechts op vier van de zeven nummers meezingt, weten zowel de band als Cave een redlined intensiteit te creëren die vergelijkbaar is met hun bekendere werk. Tracks die typerend zijn voor deze plaat zijn onder andere Stow-a-way, die Cave’s rauwe en bijna dierlijke zang laat horen, Swing the Heartache, dat een directe connectie maakt met het donkere, avant-gardistische karakter van de Berlijnse postpunkscene, en Truck Love, waarin de gezamenlijke energie van Cave en Die Haut het meest naar voren komt. De LP is inmiddels uitgegroeid tot een cultklassieker. Het album is zowel voor fans van Nick Cave als voor liefhebbers van compromisloze, experimentele postpunk een fascinerend luisterdocument dat het avontuurlijke karakter van de vroege jaren tachtig in Berlijn treffend samenvat.
Burnin' The Ice is een LP uit het begin van de jaren tachtig die het resultaat is van de samenwerking tussen de Berlijnse band Die Haut en Nick Cave. Het album verscheen in het Duitse undergroundcircuit en geldt als een tijdsdocument van de diffuse en roerige Berlijnse muziekscene uit die periode, precies in de overgang tussen Cave’s werk met The Birthday Party en zijn daaropvolgende Bad Seeds. Het genre van Burnin' The Ice voldoet aan de kenmerken van postpunk: minimalistisch, hoekig, experimenteel en soms zelfs nihilistisch. De muziek ademt een sfeer van existentiële onrust, waarbij het geluid tegelijkertijd rauw, compromisloos en intens is. Op deze plaat is Nick Cave niet op elke track te horen, maar waar hij wel zingt, is zijn bijdrage opwindend en brutaal. Het album wordt bovendien gekenmerkt door de eveneens prominent aanwezige, no-nonsense instrumentatie van Die Haut, die de rauwe energie en koele afstandelijkheid van het vroege Berlijn perfect vangt. Burnin' The Ice verscheen in het jaar 1983. Hoewel het album relatief kort is en Nick Cave slechts op vier van de zeven nummers meezingt, weten zowel de band als Cave een redlined intensiteit te creëren die vergelijkbaar is met hun bekendere werk. Tracks die typerend zijn voor deze plaat zijn onder andere Stow-a-way, die Cave’s rauwe en bijna dierlijke zang laat horen, Swing the Heartache, dat een directe connectie maakt met het donkere, avant-gardistische karakter van de Berlijnse postpunkscene, en Truck Love, waarin de gezamenlijke energie van Cave en Die Haut het meest naar voren komt. De LP is inmiddels uitgegroeid tot een cultklassieker. Het album is zowel voor fans van Nick Cave als voor liefhebbers van compromisloze, experimentele postpunk een fascinerend luisterdocument dat het avontuurlijke karakter van de vroege jaren tachtig in Berlijn treffend samenvat.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: