Dinah:Sopraan Bryant Morike Lieder (CD)
Uitgelicht
|
13,20 |
Naar shop
|
|
19,35 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album Wolf: Mörike Lieder brengt sopraan Dinah Bryant en pianist Daniel Blumenthal samen in een intensieve verkenning van de liederkunst van componist Hugo Wolf. In de traditie van de laatromantische en postwagneriaanse Duitse liedkunst staat de subtiele versmelting van poëzie en muziek centraal, met verfijnde harmonische kleuren en geraffineerde modulaties. Bryants heldere, tekstgerichte zang en Blumenthals flexibele, maar steeds ondersteunende pianospel geven de expressieve diepte van Wolfs toonzettingen van Eduard Mörikes gedichten een zeer geconcentreerde en intieme lading. De opname uit 1995 legt de nadruk op de psychologische nuances van de teksten: van ironie en lichtheid tot melancholie en religieuze bezinning. De pianist fungeert hier volwaardig als klankdramaturg, waardoor de pianopartij een orkestrale rijkdom krijgt binnen de kamermuzikale setting. Het album sluit aan bij de grote traditie van het Duitse Kunstlied, maar behoudt een eigen karakter door de transparante voordracht en de zorgvuldige aandacht voor detail in frasering en dynamiek. Hierdoor ontstaat een coherente, stilistische eenheid die recht doet aan Wolfs complexe, maar diep menselijke liedtaal.
Het album Wolf: Mörike Lieder brengt sopraan Dinah Bryant en pianist Daniel Blumenthal samen in een intensieve verkenning van de liederkunst van componist Hugo Wolf. In de traditie van de laatromantische en postwagneriaanse Duitse liedkunst staat de subtiele versmelting van poëzie en muziek centraal, met verfijnde harmonische kleuren en geraffineerde modulaties. Bryants heldere, tekstgerichte zang en Blumenthals flexibele, maar steeds ondersteunende pianospel geven de expressieve diepte van Wolfs toonzettingen van Eduard Mörikes gedichten een zeer geconcentreerde en intieme lading. De opname uit 1995 legt de nadruk op de psychologische nuances van de teksten: van ironie en lichtheid tot melancholie en religieuze bezinning. De pianist fungeert hier volwaardig als klankdramaturg, waardoor de pianopartij een orkestrale rijkdom krijgt binnen de kamermuzikale setting. Het album sluit aan bij de grote traditie van het Duitse Kunstlied, maar behoudt een eigen karakter door de transparante voordracht en de zorgvuldige aandacht voor detail in frasering en dynamiek. Hierdoor ontstaat een coherente, stilistische eenheid die recht doet aan Wolfs complexe, maar diep menselijke liedtaal.