Disguise in Love
Uitgelicht
|
15,85 |
Naar shop
|
|
24,19 |
Naar shop
|
|
24,19 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
"Disguise In Love", uitgebracht in 1978, is het debuutalbum van de Britse punkdichter John Cooper Clarke. Beroemd om zijn scherpe en snelle levering en scherpe humor, fuseert Clarke punkrock met gesproken woord, wat resulteert in een unieke sonische ervaring. Het album bevat nummers zoals "I Don't Want To Be Nice," "Valley of the Lost Women," en "(I Married a) Monster from Outer Space," die Clarke's talent voor sociale commentaren en donkere humor benadrukken. Geproduceerd door Martin Hannett, die bekendstaat als (een van de) makers van de ‘Manchester sound’, vangt het album de ongeraffineerde energie van de punkscene uit de late jaren '70. Andere opvallende artiesten die door Hannett werden geproduceerd zijn Joy Division, Magazine, New Order, Orchestral Manoeuvres in the Dark en Happy Mondays. "Disguise In Love" springt niet alleen in het oog door zijn incisieve, observationele poëzie, maar ook door de sobere en ruw klinkende muzikale begeleiding, waarmee het zijn status als een belangrijk werk in Clarke's carrière en een aanzienlijke bijdrage aan het punkgenre bevestigt.
"Disguise In Love", uitgebracht in 1978, is het debuutalbum van de Britse punkdichter John Cooper Clarke. Beroemd om zijn scherpe en snelle levering en scherpe humor, fuseert Clarke punkrock met gesproken woord, wat resulteert in een unieke sonische ervaring. Het album bevat nummers zoals "I Don't Want To Be Nice," "Valley of the Lost Women," en "(I Married a) Monster from Outer Space," die Clarke's talent voor sociale commentaren en donkere humor benadrukken. Geproduceerd door Martin Hannett, die bekendstaat als (een van de) makers van de ‘Manchester sound’, vangt het album de ongeraffineerde energie van de punkscene uit de late jaren '70. Andere opvallende artiesten die door Hannett werden geproduceerd zijn Joy Division, Magazine, New Order, Orchestral Manoeuvres in the Dark en Happy Mondays. "Disguise In Love" springt niet alleen in het oog door zijn incisieve, observationele poëzie, maar ook door de sobere en ruw klinkende muzikale begeleiding, waarmee het zijn status als een belangrijk werk in Clarke's carrière en een aanzienlijke bijdrage aan het punkgenre bevestigt.