Hoewel Disq aanvankelijk werd gevormd in het verlengde van de levenslange vriendschap tussen gitarist Isaac DeBroux-Slone en bassiste Raina Bock, is Disq uitgegroeid tot een veel meer egalitaire organisatie, zoals Desperately Imagining Someplace Quiet' laat gitaristen Logan Severson en Shannon Conor de zang- en schrijftaken verdelen met Debroux-Slone en Bock. Een dergelijke aanpak had gemakkelijk in de val kunnen lopen van 'iedereen tevreden te stellen', maar gelukkig is het tegendeel waar. Disq is een sterkere band geworden, meer gedurfder en meer deftig, klaar om de klus te klaren. Een melange van stijlen zoals deze is geen eenvoudige taak, maar Desperately Imagining Someplace Quiet wordt bij elkaar gehouden door de krachtige maar wendbare ritmesectie van Bock en drummer Stu Manley, wiens gespierde en hyperactieve spel deze avontuurlijke composities afwisselend aan de aarde gebonden houdt en en ze de stratosfeer in stuurt. Producer Matt Schuessler laat zelden een couplet of refrein voorbijgaan zonder een nieuwe sonische schittering toe te voegen, waardoor de arrangementen een steeds veranderende caleidoscoop van texturen en stemmingen. Als er een plaat in 2022 is die meer ideeën in 41 minuten propt, dan kan die plaat zeker alleen de onbeluisterbare puinhoop zijn die Desperately Imagining Someplace Quiet zo behendig vermijdt te worden. Hoewel, de dingen zijn zoals ze zijn in de wereld van vandaag, voelt het idee om 'een rustige plek' te vinden als een steeds verder verwijderde mogelijkheid, en de verbeelding van zo'n plek voelt inderdaad steeds wanhopiger. Met Desperately ImaginingmSomeplace Quiet neemt Disq dapper stelling tegen de verleiding van zelfgenoegzaamheid. Wat betreft die 'someplace quiet?' Dat zal moeten wachten... het wordt luidruchtig hier.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: