Don Caballero What Burns Never Returns
Uitgelicht
|
45,78
35,82 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
What Burns Never Returns' is het derde album van de in Pittsburgh gevestigde mathrockband Don Caballero, dat in 1998 bij Touch and Go Records verscheen als een dubbel-lp. Na een onderbreking van twee jaar betekende dit album een reünie met de terugkeer van de oorspronkelijke bassist Pat Morris, samen met gitarist Ian Williams, gitarist Mike Banfield en drummer Damon Che, wiens dynamische solo’s de instrumentale sound voortstuwen met wisselende, complexe ritmes die traditionele melodieën en zang vermijden.Het album toont Williams' vroege experimenten met pedalen en elektronische effecten, waarbij dromerige, rustgevende passages worden vermengd met spastische, geestverruimende intensiteit in een gedeconstrueerde stijl die beïnvloed is door jazzfusion en af en toe metalachtige randjes. Critici prijzen de ritmische focus en vergelijken het met rockgeoriënteerde M-Base-muziek die drums voorrang geeft boven Afrikaans afgeleide patronen, waardoor een buitenaardse, post-apocalyptische sfeer ontstaat die opvalt in het mathrockgenre, ondanks discussies over de vraag of het de sterkste of zwakste prestatie van de band is.
What Burns Never Returns' is het derde album van de in Pittsburgh gevestigde mathrockband Don Caballero, dat in 1998 bij Touch and Go Records verscheen als een dubbel-lp. Na een onderbreking van twee jaar betekende dit album een reünie met de terugkeer van de oorspronkelijke bassist Pat Morris, samen met gitarist Ian Williams, gitarist Mike Banfield en drummer Damon Che, wiens dynamische solo’s de instrumentale sound voortstuwen met wisselende, complexe ritmes die traditionele melodieën en zang vermijden.Het album toont Williams' vroege experimenten met pedalen en elektronische effecten, waarbij dromerige, rustgevende passages worden vermengd met spastische, geestverruimende intensiteit in een gedeconstrueerde stijl die beïnvloed is door jazzfusion en af en toe metalachtige randjes. Critici prijzen de ritmische focus en vergelijken het met rockgeoriënteerde M-Base-muziek die drums voorrang geeft boven Afrikaans afgeleide patronen, waardoor een buitenaardse, post-apocalyptische sfeer ontstaat die opvalt in het mathrockgenre, ondanks discussies over de vraag of het de sterkste of zwakste prestatie van de band is.