Donutpsychiatrie

Aanhoudende zorgen over prestatiedruk en vermoeide kinderbreinen tekenen een beeld van een samenleving waarin klassen vol kinderen met labels en pillen een groeiende weerstandspositie hebben. Tegelijkertijd worden toekomstige generaties voor steeds nieuwe mentale uitdagingen geplaatst, waaronder de toenemende druk op klimaat en leefomgeving. In dit kader wordt voorgesteld om zorg voor kinderen vorm te geven volgens een donutmodel: een donut tussen het sociaal-biologische fundament en het plafond aan welzijn en zorg, waarin de sweet spot de duurzame en optimale ontwikkeling door de eigen capaciteit weerspiegelt. Het model legt de nadruk op de rechten van het kind en individuele behoeften, en beschrijft vijf stappen voor een transitie naar meer duurzame en eerlijke jeugdzorg: verander de doelstelling, zie het grotere geheel, snap de systemen, stimuleer de menselijke natuur en richt je op herverdeling van de zorg.

Daarnaast wordt benadrukt dat er beweging is tegen overmatig labelen en medicatie, en dat de zorgpraktijk klem zit tussen overdiagnose en onderbehandeling. Nieuwe mentale uitdagingen per generatie vragen om een bredere kijk naar samenleving en zorg, met aandacht voor klimaatgerelateerde factoren en lange-termijnontwikkeling van kinderen binnen de donutbenadering.

Kenmerken

• Donutmodel als richtinggevende zorgkader
• Sweet spot: donut zelf voor ontwikkeling
• Rechten van het kind centraal bij zorgbehoeften
• Vijf stappen voor duurzame zorgtransitie
• Balans tussen overdiagnose en onderbehandeling

Gebruik

1. verander de doelstelling
2. zie het grotere geheel
3. snap de systemen
4. stimuleer de menselijke natuur
5. richt je op herverdeling