Draaidagen

Draaidagen is een debuutroman van Bianca Boer over Judith, een figurant die in een film over de Tweede Wereldoorlog werkt en zichzelf en haar familie probeert te begrijpen. Judith groeide zonder vader en moeder op bij haar oma, een Auschwitz-overlevende, die inmiddels dementeert en verstrikt raakt in haar traumatische verleden. Om dichter bij haar oma te komen en meer over haar afkomst te ontdekken, kiest Judith ervoor om als edelfigurant mee te spelen. De verteller richt zich rechtstreeks tot oma en vertelt niet alleen over de dagen op de set, maar ook over oma’s jeugd en geschiedenis. Door deze bijzondere vertelvorm komt het verhaal dichtbij en geeft Judith het verhaal van haar verwarde oma terug. Het boek onderzoekt thema’s als trauma, de oorlog, familiebanden en de kracht van verhalen, en vraagt na hoe fictie werkelijk kan verbinden tussen generaties en tussen slachtoffer en buitenstaander.

Verhaal en aanpak

Draaidagen vertelt het verhaal vanuit een verteller die rechtstreeks tot de oma spreekt. Het gaat om de spanningslijn tussen fictie en werkelijkheid en hoe herinneringen kunnen worden gebruikt om begrip te vormen tussen generaties.