Het Droomboek (Oneirokritika) van Artemidoros van Daldis (Lydië) biedt een intieme kijk in de denk- en gevoelswereld van zijn tijdgenoten. De dromen die mensen hem voorleggen en de interpretaties die hij eraan geeft, fungeren als een spiegel van wat de bevolking bezighield en beweegde. Naast talrijke voorbeelden bevat het werk een systematische theorie van droomduiding en geeft het een beeld van hoe een droom als bericht in geheimtaal wordt ervaren. Artemidoros, een droomuitlegger uit de 2e eeuw n.Chr., wordt gezien als een verre voorganger van Freud, wiens Traumdeutung in 1900 verscheen. Freud kende Artemidoros en beschreef hem in Duitse vertalingen met waardering. Volgens beide denkers hebben dromen iets te zeggen en is het wezen van de droom een privéfenomeen: ieder mens spreekt zijn eigen taal, die alleen te verstaan is door rekening te houden met persoonlijke omstandigheden zoals sociale positie, ontwikkeling, verleden en afkomst. Een belangrijk verschil is dat Artemidoros vooral naar aanwijzingen voor de toekomst zoekt, terwijl Freud verdrongen wensen en vroege kindertijd een grotere rol geeft. De overeenkomst ligt in de overtuiging dat dromen ons iets te vertellen hebben.
Artemidoros' werk laat zien hoe dromen een venster vormen op de leefwereld van die tijd, met aandacht voor hoe mensen hedendaags leefden en dachten.
Kenmerkende feiten
- Auteur: Artemidoros van Daldis uit Lydië
- Tijd: 2e eeuw n.Chr.
- Werk: Oneirokritika, Het Droomboek
- Thema: systematische droomduiding en toekomstverwachting
- Vergelijking: Freud als latere invloed, Traumdeutung (1900)
- Kernidee: droom als bericht in geheimtaal aan het ik
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: