Duo Tartini (David Plantier & Annabelle Luis) Continuo, Addio! (CD)

De instrumentatie-indicaties op de partituren van 18e eeuwse vioolsonates waren talrijk en gevarieerd. De vernieuwing van de barokuitvoering in de afgelopen decennia heeft echter de uniformiteit opgelegd van een continuobas gespeeld op klavecimbel en cello, ondanks de gevierde 'o' van Corelli en veel van zijn leerlingen in: violoncello o cembalo. Hoewel het gebruik van het klavecimbel niet ter discussie staat, waren andere praktijken gebruikelijk, vooral in het geval van de vioolsonates. En het waren ongetwijfeld Tartini en zijn tijdgenoten die vanaf de jaren 1740 een nieuwe praktijk naar voren schoven: de muziek van deze grote violisten-componisten uit te voeren met een begeleiding van solo-cello, die verre van incidenteel is, maar een belangrijke rol speelt in de partituur. Andere werken van dit programma doen recht aan de cello als solo-instrument, volledig gelijkwaardig aan de viool, met de eerste echte duetten voor beide instrumenten, iets wat in de klassieke periode zeer in zwang was. Deze muzikale route van duetten en sonates voor viool en cello biedt een nieuwe ervaring, die gevarieerd en fascinerend is, met werken van grote schoonheid. Maar David Plantier en Annabelle Luis laten ons ook een nieuw klankbeeld horen : de volheid van slechts twee instrumenten van dezelfde familie is verrassend, terwijl de oneindige kleuren en de ongewone plooibaarheid die deze combinatie biedt, onvergetelijke muzikale momenten onthullen.