Dymorfizm plciowy i siedlisko skorpiona Urodacus elongatus

W pierwszej cz¿¿ci niniejszego badania dotycz¿cego skorpiona Urodacus elongatus (Scorpionidae) z pasma górskiego Flinders Ranges opisano liczb¿ stadiów rozwojowych, dymorfizm p¿ciowy oraz ruchy i prze¿ywalno¿¿ zwi¿zane z p¿ci¿. Dla obu p¿ci okre¿lono sze¿¿ stadiów rozwojowych, a osobniki przypisano na podstawie morfometrii. Trwäe ró¿nice p¿ciowe umo¿liwi¿y rozró¿nienie mi¿dzy drugim a szóstym stadium rozwojowym. Dymorfizm p¿ciowy rozwijä si¿ powoli w niedojrzäych stadiach rozwoju i by¿ w pe¿ni wyräony w szóstym stadium. Dymorfizm segmentów metasomalnych potwierdzä selekcj¿ p¿ciow¿ pod wzgl¿dem tej cechy. Ró¿nice mi¿dzyp¿ciowe w cz¿stotliwo¿ci i aktywno¿ci w szóstym stadium sugerowäy, ¿e samce by¿y bardziej naräone na ¿miertelno¿¿ w wyniku procesów selekcji naturalnej. W drugiej cz¿¿ci badania skupiono si¿ na wymaganiach siedliskowych skorpiona z pasma Flinders Ranges w obszarach chronionych w Australii Po¿udniowej. Do okre¿lenia rozmieszczenia i zag¿szczenia wykorzystano zmienne siedliskowe. Najwi¿kszy wp¿yw na obecno¿¿ skorpionów miäy w¿äciwo¿ci skä i nachylenie terenu. Najwi¿ksza liczebno¿¿ wyst¿powäa w miejscach o niewielkim nachyleniu, z umiarkowanym pokryciem ¿redniej wielko¿ci skäami. Tego typu miejsca s¿ charakterystyczne dla koryt strumieni i terenów zalewowych w tych obszarach chronionych.