Dystrybucja i dynamika boru w Tunezji: Wk¿ad badanie dystrybucji dynamiki niektórych typowych glebach Tunezji

Bor jest mikroelementem glebowym o w¿skim marginesie mi¿dzy niedoborem a toksyczno¿ci¿. Wyniki pokazuj¿, ¿e zawarto¿¿ boru spada wraz z g¿¿boko¿ci¿ w glebach wapiennych (Luvisol-1, Vertisol, Fluvisol i Cambisol), podczas gdy wzrasta w glebach niewapiennych (Luvisol-2 i Luvisol-3). Gleby wapienne zawieraj¿ wi¿cej boru cäkowitego ni¿ gleby niewapienne. Frakcjonowanie chemiczne pokazuje, ¿e ¿atwo rozpuszczalny bor stanowi mniej ni¿ 1,7% cäo¿ci, podczas gdy frakcja resztkowa przekracza 97,5%. Frakcjonowanie granulometryczne ujawnia, ¿e wi¿kszo¿¿ dost¿pnego boru jest zwi¿zana z frakcj¿ pylast¿ (51%), a nast¿pnie z frakcj¿ piaszczyst¿ (34%) i ilast¿ (15%). Je¿li chodzi o substancje humusowe, kwasy humusowe stanowi¿ 70,69% cäkowitego boru, w porównaniu z 27,88% dla kwasów fulwowych i 1,43% dla huminy. Adsorpcja i desorpcja przebiegaj¿ zgodnie z izoterm¿ Freundlicha, z wysok¿ retencj¿ boru podczas procesu desorpcji. W hydroponice optymalna dawka boru dla säaty (Lactuca sativa L.) wynosi 0,5-5 mg/kg, aby unikn¿¿ toksyczno¿ci. Jednak w przypadku säaty uprawianej w glebie st¿¿enie to mo¿e przekraczä 5 mg/kg.