Ed Harcourt Monochrome To Colour
Uitgelicht
|
32,28 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Ed Harcourt – Monochrome To Colour is een album dat in 2020 werd uitgebracht, specifiek ook als dubbellp-vinyl. De plaat is opgenomen in Harcourts eigen Wolf Cabin studio in het landelijke Oxfordshire, waar hij het volledige album zelf heeft geschreven en geproduceerd. De muziek op Monochrome To Colour laat zich moeilijk in één hokje duwen, maar het genre is het beste te omschrijven als alternatieve poprock, met een vleugje barokpop en singer-songwriterinvloeden. De klank is rijk en gelaagd, wat te danken is aan het feit dat Harcourt – naast zijn eigen zang en pianospel – de meerstemmige arrangementen zelf heeft ingespeeld. Dat maakt het album zowel intiem als ruimtelijk. De liedjes wisselen tussen introspectieve momenten en meer uitbundige passages, waarbij de sfeer varieert van melancholisch tot hoopvol. Wat opvalt aan dit album is de aandacht voor detail en de persoonlijke toon, die oprechter overkomt dan bij veel van zijn eerdere werk. Met Monochrome To Colour zet Harcourt een stap richting een volwassen, volwaardig kunstenaarschap en distilleert hij zijn ervaring als muzikant tot een coherent geheel. De productie is zorgvuldig, maar laat genoeg lucht over voor emotie en improvisatie. Het album wordt breed gezien als een van zijn meest complete werken, waarin de balans tussen muzikale complexiteit en toegankelijkheid bijzonder goed wordt bewaakt. Zowel voor langdurige fans als nieuwe luisteraars is dit een plaat die meermaals beluisterd moet worden, vanwege de subtiele nuances en de groeiende diepte bij elk nieuw contact.
Ed Harcourt – Monochrome To Colour is een album dat in 2020 werd uitgebracht, specifiek ook als dubbellp-vinyl. De plaat is opgenomen in Harcourts eigen Wolf Cabin studio in het landelijke Oxfordshire, waar hij het volledige album zelf heeft geschreven en geproduceerd. De muziek op Monochrome To Colour laat zich moeilijk in één hokje duwen, maar het genre is het beste te omschrijven als alternatieve poprock, met een vleugje barokpop en singer-songwriterinvloeden. De klank is rijk en gelaagd, wat te danken is aan het feit dat Harcourt – naast zijn eigen zang en pianospel – de meerstemmige arrangementen zelf heeft ingespeeld. Dat maakt het album zowel intiem als ruimtelijk. De liedjes wisselen tussen introspectieve momenten en meer uitbundige passages, waarbij de sfeer varieert van melancholisch tot hoopvol. Wat opvalt aan dit album is de aandacht voor detail en de persoonlijke toon, die oprechter overkomt dan bij veel van zijn eerdere werk. Met Monochrome To Colour zet Harcourt een stap richting een volwassen, volwaardig kunstenaarschap en distilleert hij zijn ervaring als muzikant tot een coherent geheel. De productie is zorgvuldig, maar laat genoeg lucht over voor emotie en improvisatie. Het album wordt breed gezien als een van zijn meest complete werken, waarin de balans tussen muzikale complexiteit en toegankelijkheid bijzonder goed wordt bewaakt. Zowel voor langdurige fans als nieuwe luisteraars is dit een plaat die meermaals beluisterd moet worden, vanwege de subtiele nuances en de groeiende diepte bij elk nieuw contact.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: