Edukacja i genealogia

Badania nad porzucaniem nauki pozwalaj¿ na ró¿norodne podej¿cia i przeplataj¿ najró¿niejsze perspektywy, aby zaj¿¿ si¿ edukacj¿, instytucjami, rz¿dami, rynkiem i jednostkami. W zwi¿zku z wieloma mo¿liwo¿ciami uj¿cia, wäne jest, aby omówi¿, w jaki sposób kwestia ta jest przenikni¿ta przez machin¿ produkcji prawdy, przez podmioty, wiedz¿ i ich efekty w¿adzy. W tym samym czasie, gdy porzucanie nauki funkcjonuje jako element, który jest ¿le widziany i powinien zostä zakazany w systemach edukacyjnych, zainicjowany przez genealogiczn¿ perspektyw¿ Michela Foucaulta, problematyzujemy dyskursy kr¿¿¿ce na dwóch kierunkach studiów matematycznych i to, w jaki sposób, wbrew temu, co si¿ powszechnie mówi lub pisze, jest on postrzegany jako korzy¿¿ dla post¿pu instytucjonalnego. Dyskursy dotycz¿ce przedwczesnego ko¿czenia nauki stworzy¿y okre¿lone sposoby organizacji kursów, nadaj¿c priorytet pewnym sposobom ¿ycia studenckiego i pomagaj¿c w utrzymaniu prawd, które ustanawiaj¿ hierarchie wiedzy. Umo¿liwiaj¿ równie¿ tworzenie miejsc dla podmiotów, subiektywizowanie ich i, zanurzone w technikach biopolitycznego zarz¿dzania populacjami, potwierdzaj¿ okre¿lone relacje wiedzy i w¿adzy.