Edukacja żywego ciala

Wychowanie fizyczne ¿ywego ciäa jest apelem o przywrócenie sensu WF. Autorka krytykuje szko¿¿, która sprowadza ciäo dziecka do zdrowia lub sportu, zapominaj¿c, ¿e ruch jest jego pierwszym j¿zykiem i pierwsz¿ wolno¿ci¿. Spadkobierca logiki wojskowej, medycznej i konkurencyjnej, WF przeksztäca ucznia w statystyk¿ lub konkurenta, zamiast kultywowä rado¿¿ dziäania i pewno¿¿ siebie.W obliczu tego praca przywo¿uje bogactwo afrykäskich tradycji - täca, zapasów, zabaw, obrz¿dów - gdzie ciäo jest pami¿ci¿, wi¿zi¿ spo¿eczn¿ i szko¿¿ ¿ycia. Praktyki te, dalekie od logiki performansu, ksztäc¿ cz¿owieka jako cäo¿¿, w relacji ze spo¿eczno¿ci¿. Autor wzywa do g¿¿bokiej reformy: uczynienia wychowania fizycznego centraln¿ dyscyplin¿ edukacyjn¿, zakorzenion¿ w kulturze i otwart¿ na to, co uniwersalne, zdoln¿ do ksztätowania wolnych, zjednoczonych jednostek, ¿wiadomych swojego cz¿owiecze¿stwa.